Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
زرفتارت امان از عالم ایجاد برخیزدبه جای گرد از بنیاد هستی داد برخیزد
Qəzəl 3035مسیحا از سر بالین من رنجور برخیزدچراغ آفتاب از بزم من بی نور برخیزد
Qəzəl 3036خوشا افتاده ای کز خاک ره چالاک برخیزدکند در خاک دشمن را و خود از خاک برخیزد
Qəzəl 3038به عزم رقص چون سرو قباپوش تو برخیزدزغیرت خون گل یک نیزه از جوش تو برخیزد
Qəzəl 3040کجا تدبیر پیران کهنسال از جوان خیزد؟نیاید از دم تیغ آنچه از پشت کمان خیزد
Qəzəl 3049که می نالد که آه از جان شیدا برنمی خیزد؟که می سوزد که دود از خرمن ما برنمی خیزد؟
Qəzəl 3056مسلسل حرف از آن مژگان خوش تقریر میریزدسخن زین خامه فولاد چون زنجیر میریزد
Qəzəl 3061به دلهای فگار آن لعل روشن گوهر آویزدکه اخگر بر کباب تر به آسانی درآویزد
Qəzəl 3065زروی لاله رنگت آب رونق از چمنها شدگل بی خار در عهد تو خار پیرهنها شد
Qəzəl 3072به این عنوان اگر روی تو آتشناک خواهد شدزخاشاک هوس صحرای امکان پاک خواهد شد
Qəzəl 3073گل از نشو و نماگر این چنین برجسته خواهد شدرگ ابر بهاران رشته گلدسته خواهد شد
Qəzəl 3079ز خط رویش چراغ دیده شب زنده داران شدغبار خط او خاک مراد خاکساران شد
Qəzəl 3082بهار نوجوانی رفت، کی دیوانه خواهی شد؟چراغ زندگی گل کرد، کی پروانه خواهی شد؟
Qəzəl 3089لب نو خط جانان دور باش بوالهوس باشدکه شکر در دل شب ایمن از جوش مگس باشد
Qəzəl 3093خوشا دردی که از چشم بداندیشان نهان باشدخوشا چاکی که چون خرما به جیب استخوان باشد
Qəzəl 3094مرا دوری به جای خویش با آن سیمتن باشداگر صد سال چون آیینه در آغوش من باشد
Qəzəl 3116صفا دارد جهان تا دل زکلفت پاک می باشدشود ماتم سرا عالم چو دل غمناک می باشد
Qəzəl 3117گرفتاری به قدر رشته آمال می باشددلی کز آرزو شد پاک فارغبال می باشد
Qəzəl 3123دل پر آرزو خالی زشور و شر نمی باشدکه گوش امن در دریای بی لنگر نمی باشد
Qəzəl 3126گلستان ارم جز عارض جانان نمی باشدپریزادی بغیر از چشم خوش مژگان نمی باشد
Qəzəl 3127نظرگاهی مرا غیر از دل روشن نمی باشدکه هرگز مرغ زیرک غافل از روزن نمی باشد
Qəzəl 3136نماند بر زمین هر کس به طینت خاکسار آمدکه عیسی از ره افتادگی گردون سوار آمد
Qəzəl 3139زمین و آسمان از ناله من در خروش آمدنشست از جوش دریا، سینه من تا به جوش آمد
Qəzəl 3145به طوف خاک من گر آن سراپا ناز می آمدبه جوی عمر، آب رفته من باز می آمد
Qəzəl 3157دل دیوانهٔ من دوست از دشمن نمیداندچو آتش شعلهور شد آب از روغن نمیداند
Qəzəl 3162نگردد زهر سبز آنجا که تریاق از زمین رویددر آن کشور که باشد غمگساری غم کجا ماند؟
Qəzəl 3165نصیب خویش هر کس یافت در دنیا نمی ماندگهر سیراب چون گردید در دریا نمی ماند
Qəzəl 3167زدوزخ گرمی هنگامه صحبت نمی ماندحضور خانه در بسته از جنت نمی ماند
Qəzəl 3170به دل مژگان آن ناآشنا پنهان نمی ماندکه خاری گر خلد در دست و پا پنهان نمی ماند
Qəzəl 3171دهان تنگ آن شیرین پسر پنهان نمی ماندندارد گرچه اصلی این خبر پنهان نمی ماند