Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
کرم در آب و گل چرخ تنگ میدان نیستبه روزنامه خورشید، مد احسان نیست
Qəzəl 1816میِ دوساله نشاطش کم از جوانی نیستشرابِ کهنه کم از عمرِ جاودانی نیست
Qəzəl 1823ملامت از دل بیباک من فغان برداشتز سخت جانی من سنگ الامان برداشت
Qəzəl 1825به این نشاط که دل سر به تیغ یار گذاشتکدام تشنه، لب خود به جویبار گذاشت؟
Qəzəl 1835ز زخم تیغ زبان هوش من بلندی یافتز نیش، چاشنی نوش من بلندی یافت
Qəzəl 1838فغان که هستی من در ورق شماری رفتحیات من چو قلم در سیاه کاری رفت
Qəzəl 1839اگر ز دیده ام ای سروناز خواهی رفتچگونه از دلم ای دلنواز خواهی رفت؟
Qəzəl 1841ز فرقت تو ز دل امشب اضطراب نرفتستاره محو شد و چشم من به خواب نرفت
Qəzəl 1843به ابر اگر چه توان چشم آفتاب گرفتنمی توان دل بیدار را به خواب گرفت
Qəzəl 1853سر جوش داغ بر دل ما نوبهار ریختدردی که ماند بر جگر لاله زار ریخت
Qəzəl 1860چشم خوشی که مست و خرابش شوم کجاست؟سر خوش ز شیوه های عتابش شوم کجاست؟
Qəzəl 1878تازه است دایم از سیهی داغ عندلیبدر گلشنی که زاغ و زغن بی نهایت است
Qəzəl 1895با ما یکی است هر که ز مردم جداترستدرمان ماست هر که به درد آشناترست
Qəzəl 1896از شادی جهان غم دلدار خوشترستاین است آن غمی که ز غمخوار خوشترست
Qəzəl 1900آیینه دار روی تو شرم و حیا بس استپهلونشین سرو تو بند قبا بس است
Qəzəl 1901خشتی مرا ز کوی تو در زیر بس استسرمایه فراغت من اینقدر بس است
Qəzəl 1902رخساره ترا ز عرق دیدهبان بس استشبنم برای تازگی گلستان بس است
Qəzəl 1903صبح امید من نفس سرد من بس استچشم سفید، روزن بیت الحزن بس است
Qəzəl 1905باغ و بهار چشم پر آب من آتش استساقی و مطرب و می ناب من آتش است
Qəzəl 1916عرش بلند مرتبه بنیان آدم استخورشید عقل، شمسه ایوان آدم است
Qəzəl 1941شیطان دلیر بر تو ز حال خراب توستدزدی است این که پرده گلیمش ز خواب توست
Qəzəl 1944زان آتشین میی که ز لب در ایاغ توستیاقوت آبدار بتان سنگداغ توست
Qəzəl 1945رزق وسیع در قدم میهمان توستهر کس که میهمان تو شد میزبان توست
Qəzəl 1948آدم نه ای و روضه رضوانت آرزوستخاتم نه ای و دست سلیمانت آرزوست
Qəzəl 1963بر طفل اشک خون جگر دست یافته استدر آب، رنگ چون به گهر دست یافته است؟
Qəzəl 1993آب حیات ما ز شراب شبانه استعیش مدام، زندگی جاودانه است
Qəzəl 1995تا در ترددست نفس، جان روانه استبر باد پای عمر، نفس تازیانه است
Qəzəl 2034می سنگ اگر زند به ایاغم شگفت نیستگر بوی گل خورد به دماغم شگفت نیست
Qəzəl 2035مجروح عشق را سر و برگ علاج نیستاین خون گرفته را به طبیب احتیاج نیست
Qəzəl 2043آفاق روشن و مه تابان پدید نیستپر شور عالمی و نمکدان پدید نیست