Qəzəl 5007

چنین که گم شده در زلف پای تا به سرشبه پیچ و تاب توان یافتن مگر کمرش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5011

توانگری که نباشد به خبر اقبالشنصیب مردم بیگانه می شود مالش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5024

مخور چو لاله و گل، روی دست ساغر عیشکه در رکاب نسیم فناست دفتر عیش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5048

در محفل که راه بیابی گران مباشاز حرف سخت بار دل دوستان مباش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5069

خود کرده ام به شکوه تراخصم جان خویشکافر مباد کشته تیغ زبان خویش !

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5073

تا بی نشان کشم نفسی بر هوای خویشچون گردباد محو کنم نقش پای خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5088

نریزد اگر آب لطف از جمالشبسوزد دو عالم ز برق جلالش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5093

حضوری داشتم شب با خیالشکه در خاطر نمی آمد وصالش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5106

مهر لب هزره گو پرده آهستگی استپنبه به نرمی کند طفل جرس راخموش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5118

ز گنجهای گرانمایه بی نثار چه حظ؟اگر ز خود نفشانی ز برگ و بار چه حظ؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5125

می گدازد زین شراب آتشین مینای شمعتا چه با پروانه بیدل کند صهبای شمع

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5126

آبرو رامی برد از چهره اظهار طمعابر آب روی مردان است گفتار طمع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5177

به هر طوفانی از جا در نیاید لنگر عاشقشمارد داغ، خورشید قیامت را سر عاشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5178

چه غم ازکار فرو بسته ما دارد عشق؟چون فلک در دل خود آبله ها دارد عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5179

فتنه روز جزا درته سردارد عشقنمک شور قیامت به جگر دارد عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5181

آسمان کهنه سبویی است ز میخانه عشقبحر یک قطره تلخی است زپیمانه عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5211

بر من مریز اشک ترحم به زیر خاکآن دانه نیستم که شوم گم به زیر خاک

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5217

خامش نمی شوم چو جرس بادهان خشکدارم هزار نغمه تربازبان خشک

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5221

ندامت بود بار مطلوب خشکمپیوند زنهار با چوب خشک

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5227

پیش چشمی که ز کان لعل برون آورده استمی کند جلوه موج می احمررگ سنگ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5239

بدر از روشنی عاریه گردید هلالکوته اندیش محال است کند فکر مال

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5240

عشق را نغمه داود بود شیون دلحسن را آمدن آب بود رفتن دل

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5274

گلبانگ به از زرست ای گلغافل نشوی ز حال بلبل

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5277

سعی کن در عزت سی پاره ماه صیامکز فلک از بهر تعظیمش فرود آمد کلام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5278

موبه‌مو دارم به خاطر خط جانان را تمامهیچ کس چون من ندارد حفظ قرآن را تمام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5283

فکر حاصل ره ندارد در دل آزاده امتخم خال عیب باشد در زمین ساده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5291

ناف سوز لاله داغ مشکسود آورده امچون کنم در خانه دل آنچه بود آورده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5297

تا نظر از عارض گل‌فام او پوشیده‌امخار در چشمم اگر روی فراغت دیده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5300

گاه‌گاه از دیده عبرت با دنیا دیده‌امکی به این هنگامه از بهر تماشا دیده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5301

آب حیوان من نهان در ظلمت شب دیده امنور بیداری همین در چشم کوکب دیده ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq