Qəzəl 4319

از بحر فیض قسمت دیگر به من رسیدبردند دیگران کف وعنبربه من رسید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4340

اندیشه ز کلفت دل بیتاب نداردپروای غبار آینهٔ آب ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4341

سیری ز تپیدن دل بیتاب نداردآسودگی این قطره سیماب ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4351

دل راه در آن زلف گرهگیر ندارددیوانه ما طالع زنجیر ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4362

تنها نه صفا خط ز لب لعل بتان بردکاین مور حلاوت ز شکر خند نهان برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4364

از خال توان راه به آن کنج دهان بردبی خضر به سرچشمه جان پی نتوان برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4365

آسایش تن غافلم از یاد خدا کردهمواری این راه مرا سر به هوا کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4388

یوسف شود آن کس که خریدار تو باشدعیسی شود ان خسته که بیمارتو باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4408

هر نقطه کز این دایره بیکار شمارندصاحب نظران خال لب یار شمارند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4426

آن خرمن گل چون ز در باغ درآیدسرو از لب جو چند قدم پیشتر آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4460

پروای شکوه من آن سیمتن ندارددردش مباد هر چند درد سخن ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4462

دل را به زلف پرچین تسخیر می توان کرداین شیر را به مویی زنجیر می توان کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4468

در زلف ناامیدی روی امید باشدصبح امید یعقوب چشم سفید باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4499

دامن دشت عدم گیاه نداردوای بر آن کس که زاد راه ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4501

عشق مقید به خط وخال نگرددرهزن مرغان قدس دانه نباشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4504

چون مه روی تو از حجاب برآیداز طرف مغرب آفتاب برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4507

دل صاف پروای محشر نداردکه دریا غم از دامن تر ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4511

نشاط جهان را بقایی نباشدگل رنگ وبورا وفایی نباشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4518

رنگ خط برلعل جانان ریختندخار در پیراهن جان ریختند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4536

چو خوش است اتحادی که حجاب تن نماندکه من آن زمان شوم من که اثر ز من نماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4550

از حب جاه خواری دنیا شود لذیذاز ذوق نشائه تلخی صهبا شود لذیذ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4552

پاک گوهر را سزوارست اوج اعتباردر سواری می رسد فیض نگین نامدار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4560

ای دل غافل زمانی از گریبان سر برآرنیستی از مورکم، از شوق شکر پر برآر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4564

پاس درد و داغ عشق از دیده های شورداردر میان زنگیان آیینه را مستور دار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4565

شوختر گردد شود چون خال از خط بالدارفتنه در دنبال دارد اختر دنبالدار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4566

غیر عبرت هیچ چیز از دار دنیا برمدارهر چه را خواهی ز چشم انداخت از جا برمدار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4568

آرزو در دل بسوزان، عود در مجمر گذارخاک بر لب مال، لب را بر لب کوثر گذار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4603

نیست بیصورت جدال زاهدان با صوفیانمی کند آیینه رسوا زنگیان را بیشتر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4604

دل ز خط بر عارض جانانه لرزد بیشتربر چراغ صبحدم پروانه لرزد بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4605

خار و خس را چرخ گل برسرفشاند بیشترخاردرراه عزیزان می دماند بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq