Saib Tabrizi: Contemplative
نیست همدوشی به نخل قامت او، شان سرومصرع حسن دوبالا نیست در دیوان سرو
Ghazal 6484محو چون خواهی شد آخر محو آن رخسار شوخاک چون می گردی آخر خاک پای یار شو
Ghazal 6487تلخرو از هر نسیم سهل چون دریا مشوتیغ اگر چون موج بارد بر سرت از جا مشو
Ghazal 6488از گرانجانی گران بر خاطر دنیا مشوتا توان برداشت باری بار بر دلها مشو
Ghazal 6525مشو چو موج شلاین به هر کنار و بروکمند طول امل را فراهم آر و برو
Ghazal 6546دام و کمند گردن دلهاست آرزودل مشت خار و موجه دریاست آرزو
Ghazal 6553ای دل ز اوضاع جهان بیگانه شو بیگانه شوبا آن نگار خانگی همخانه شو همخانه شو
Ghazal 6561از مزار اهل حق جز دولت عقبی مخواهزینهار از ترک دنیا کردگان دنیا مخواه
Ghazal 6590که یارب گرم در رخسار آن نازک میان دیده؟که آن موی کمر چون موی آتش دیده پیچیده
Ghazal 662رسیده است به معراج اوج پستی ماهزار پایه کم از نیستی است هستی ما
Ghazal 6650کیستم من؟ مشت خار در محیط افتادهایدل به دریا کرده ای، کشتی به طوفان دادهای
Ghazal 6653می فشانم آستین بر افسر گوهرنگارتا سرم را زیر پای خوش خرام آورده ای
Ghazal 6659ای جهانی محو رویت، محو سیمای که ای؟ای تماشاگاه عالم، در تماشای که ای؟
Ghazal 6664یک نفس فارغ ز وسواس تمنا نیستیاز پریشان خاطری یک لحظه یک جا نیستی
Ghazal 6676چون گل رعنا در ایام بهاران سعی کنکز دل پرخون و از رنگ خزانی برخوری
Ghazal 6685بر زبان و دل چو کج باشد نبخشاید کسیاز دم عقرب گره جز سنگ نگشاید کسی
Ghazal 6692تابش برق و حیات مختصر باشد یکیجلوه آغاز و انجام شرر باشد یکی
Ghazal 6704بر سر آب است بنیاد جهان زندگیتا بشویی دست زود از خاکدان زندگی
Ghazal 6717گر سر دنیا نداری تاجدار عالمیگر به دل بیرونی از عالم سوار عالمی
Ghazal 672غم حساب ندارم ز میْپرستیهاکه نیست قابل تعبیر، خواب مستیها
Ghazal 6723بی تامّل صرفِ نقدِ وقت ، در دنیا کنیچون به کار حق رسی امروز را فردا کنی
Ghazal 6724چند اسباب اقامت جمع در عالم کنی؟ریشه تا کی در زمین عاریت محکم کنی؟
Ghazal 6728من به حال مرگ و تو درمان دشمن می کنیاین ستم ها چیست ای بی درد بر من می کنی؟
Ghazal 6729پشت پا زن بر دو عالم تا فلک پیما شویاز سر دنیا و دین برخیز تا رعنا شوی
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.