Ghazal 6481

نیست همدوشی به نخل قامت او، شان سرومصرع حسن دوبالا نیست در دیوان سرو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6484

محو چون خواهی شد آخر محو آن رخسار شوخاک چون می گردی آخر خاک پای یار شو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6487

تلخرو از هر نسیم سهل چون دریا مشوتیغ اگر چون موج بارد بر سرت از جا مشو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6488

از گرانجانی گران بر خاطر دنیا مشوتا توان برداشت باری بار بر دلها مشو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6525

مشو چو موج شلاین به هر کنار و بروکمند طول امل را فراهم آر و برو

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6546

دام و کمند گردن دلهاست آرزودل مشت خار و موجه دریاست آرزو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6553

ای دل ز اوضاع جهان بیگانه شو بیگانه شوبا آن نگار خانگی همخانه شو همخانه شو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6561

از مزار اهل حق جز دولت عقبی مخواهزینهار از ترک دنیا کردگان دنیا مخواه

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6590

که یارب گرم در رخسار آن نازک میان دیده؟که آن موی کمر چون موی آتش دیده پیچیده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 662

رسیده است به معراج اوج پستی ماهزار پایه کم از نیستی است هستی ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6650

کیستم من؟ مشت خار در محیط افتاده‌ایدل به دریا کرده ای، کشتی به طوفان داده‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6653

می فشانم آستین بر افسر گوهرنگارتا سرم را زیر پای خوش خرام آورده ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6659

ای جهانی محو رویت، محو سیمای که ای؟ای تماشاگاه عالم، در تماشای که ای؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6664

یک نفس فارغ ز وسواس تمنا نیستیاز پریشان خاطری یک لحظه یک جا نیستی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6676

چون گل رعنا در ایام بهاران سعی کنکز دل پرخون و از رنگ خزانی برخوری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6685

بر زبان و دل چو کج باشد نبخشاید کسیاز دم عقرب گره جز سنگ نگشاید کسی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6692

تابش برق و حیات مختصر باشد یکیجلوه آغاز و انجام شرر باشد یکی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6704

بر سر آب است بنیاد جهان زندگیتا بشویی دست زود از خاکدان زندگی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6717

گر سر دنیا نداری تاجدار عالمیگر به دل بیرونی از عالم سوار عالمی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 672

غم حساب ندارم ز میْ‌پرستی‌هاکه نیست قابل تعبیر، خواب مستی‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6723

بی تامّل صرفِ نقدِ وقت ، در دنیا کنیچون به کار حق رسی امروز را فردا کنی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6724

چند اسباب اقامت جمع در عالم کنی؟ریشه تا کی در زمین عاریت محکم کنی؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6728

من به حال مرگ و تو درمان دشمن می کنیاین ستم ها چیست ای بی درد بر من می کنی؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6729

پشت پا زن بر دو عالم تا فلک پیما شویاز سر دنیا و دین برخیز تا رعنا شوی

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.