Saib Tabrizi: Contemplative
از دلم عشق به جامی غمی دنیا برداشتنتوان پنبه چنین از سر مینا برداشت
Ghazal 1621سرو بالای تو از آب روانی برداشتکوه تمکین تو از خاک گرانی برداشت
Ghazal 1630از سر خرده جان، سخت دلیرانه گذشتآفرین باد به پروانه که مردانه گذشت
Ghazal 1632این چه حرف است که در عالم بالاست بهشت؟هر کجا وقت خوشی رو دهد آنجاست بهشت
Ghazal 1634هر که باریک شد از فکر، توانایی یافتهر که افتاد ز پا، پنجه گیرایی یافت
Ghazal 1641بر روی تو صفا از خط شبرنگ گرفتآخر این آینه خوش صیقلی از رنگ گرفت
Ghazal 1643هر که از اهل جهان گوشه عزلت نگرفترفت از دست و رگ خواب فراغت نگرفت
Ghazal 1653اگر ز عالم تسلیم گوشه ای داریبهشت و طوبی و حوران خوش لقا اینجاست
Ghazal 1659پرستشی که مدام است می پرستی ماستشبی که صبح ندارد سیاه مستی ماست
Ghazal 1660ترا که عالم آیینه عالم آب استچه احتیاج به تحصیل باده ناب است؟
Ghazal 1668نشاط عالم بی اعتبار درگردستچو برق، خوشدلی روزگار در گردست
Ghazal 170سبز می گردد روان چون آب از ماندن مراخضر نتواند به آب زندگی راندن مرا
Ghazal 1710سرود مجلس ما جوش مستی ازل استبط شراب در اینجا خروس بی محل است
Ghazal 1711حضور عالم ایجاد در قرار دل استسفر اگر همه یک منزل است بار دل است
Ghazal 1768شدم غبار و همان خارخار من باقی استتوجه چمن آرا به این چمن باقی است
Ghazal 1789مپوش چشم ز رخسار همچو جنت دوستکه نور چشم فزاید صفای طلعت دوست
Ghazal 1798بیان شوق به تیغ زبان میسر نیستمحیط را گذر از ناودان میسر نیست
Ghazal 1847خطش عنان تصرف ز دست خال گرفتبه خوش سیاه دلی ملک انتقال گرفت
Ghazal 1865صبح گشاده رو در دولتسرای ماستچرخ کبود، خانه چینی نمای ماست
Ghazal 1873پوشیدن نظر ز جهان عین حکمت استقطع نظر ز خلق کمال بصیرت است
Ghazal 188می کشد در خاک و خون مژگان دلجویی مراتیغ زهرآلود باشد چین ابرویی مرا
Ghazal 1881در بحر شعر، خامشی از لاف بهترستدست بلند، حجت عجز شناورست
Ghazal 1886مردن به درد عشق به دنیا برابرستبا زندگی خضر و مسیحا برابرست
Ghazal 1889آزادگی به سلطنت جم برابرستدست ز کار رفته به خاتم برابرست
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.