Ghazal 1619

از دلم عشق به جامی غمی دنیا برداشتنتوان پنبه چنین از سر مینا برداشت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1621

سرو بالای تو از آب روانی برداشتکوه تمکین تو از خاک گرانی برداشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1630

از سر خرده جان، سخت دلیرانه گذشتآفرین باد به پروانه که مردانه گذشت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1632

این چه حرف است که در عالم بالاست بهشت؟هر کجا وقت خوشی رو دهد آنجاست بهشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1634

هر که باریک شد از فکر، توانایی یافتهر که افتاد ز پا، پنجه گیرایی یافت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1641

بر روی تو صفا از خط شبرنگ گرفتآخر این آینه خوش صیقلی از رنگ گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1643

هر که از اهل جهان گوشه عزلت نگرفترفت از دست و رگ خواب فراغت نگرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1653

اگر ز عالم تسلیم گوشه ای داریبهشت و طوبی و حوران خوش لقا اینجاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1659

پرستشی که مدام است می پرستی ماستشبی که صبح ندارد سیاه مستی ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1660

ترا که عالم آیینه عالم آب استچه احتیاج به تحصیل باده ناب است؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1668

نشاط عالم بی اعتبار درگردستچو برق، خوشدلی روزگار در گردست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 170

سبز می گردد روان چون آب از ماندن مراخضر نتواند به آب زندگی راندن مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1710

سرود مجلس ما جوش مستی ازل استبط شراب در اینجا خروس بی محل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1711

حضور عالم ایجاد در قرار دل استسفر اگر همه یک منزل است بار دل است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1768

شدم غبار و همان خارخار من باقی استتوجه چمن آرا به این چمن باقی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1789

مپوش چشم ز رخسار همچو جنت دوستکه نور چشم فزاید صفای طلعت دوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1798

بیان شوق به تیغ زبان میسر نیستمحیط را گذر از ناودان میسر نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1847

خطش عنان تصرف ز دست خال گرفتبه خوش سیاه دلی ملک انتقال گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1865

صبح گشاده رو در دولتسرای ماستچرخ کبود، خانه چینی نمای ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1873

پوشیدن نظر ز جهان عین حکمت استقطع نظر ز خلق کمال بصیرت است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 188

می کشد در خاک و خون مژگان دلجویی مراتیغ زهرآلود باشد چین ابرویی مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1881

در بحر شعر، خامشی از لاف بهترستدست بلند، حجت عجز شناورست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1886

مردن به درد عشق به دنیا برابرستبا زندگی خضر و مسیحا برابرست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1889

آزادگی به سلطنت جم برابرستدست ز کار رفته به خاتم برابرست

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.