Awhadi Maraghai: Love
روز عید آن ترک را دیدم پگاه آراستهگشته از رویش سراسر عید گاه آراسته
Ghazal 695روی زیبا نتوان داشت نهان پیوستهخاصه رویت که به روحست و روان پیوسته
Ghazal 696ای از دهان تنگت شهری شکر گرفتهنام رخ تو گل را از خاک برگرفته
Ghazal 697کجایی؟ ای ز رخت آب ارغوان رفتهمرا به عشق تو آوازه در جهان رفته
Ghazal 700عارف چو بحر باید: لب خشک و رخ گشادهبر جای خود چو بحری جوشان و ایستاده
Ghazal 701ببخشا، ای من مسکین به دل در دامت افتادهدلم را قرعهٔ عشق و هوس بر نامت افتاده
Ghazal 702ای مرغزار جانها لعل تو آب دادهوی تب کشیده دل را زلف تو تاب داده
Ghazal 706شب شد، به مستان اندکی تریاک بیداری بدهرندان سیکی خواره را گر ساغری داری، بده
Ghazal 707ای فراق تو مرا عقل و بصارت بردهدل من کافر چشم تو به غارت برده
Ghazal 709دلی میباید اندر عشق جان را وقف غم کردهمیان عالمی خود را به رسوایی علم کرده
Ghazal 711آنکه میخواست مرا بیدل و بییار شدهزود بینم چو خودش عاشق و غمخوار شده
Ghazal 712روزی ببینی زلف او در دست من پیچان شدهلطفش تنم را داده دل، لعلش دلم را جان شده
Ghazal 713ای ز زلفت عقل در دام آمدهنرگست با فتنه همنام آمده
Ghazal 714کیست دگر باره این؟ بر لب بام آمدهروی چو صبحش در آن زلف چو شام آمده
Ghazal 717عاشقان درد کش را دردی میخانه دهاز قدح کاری نیاید، بعد ازین پیمانه ده
Ghazal 718ای داده روی خوب تو از حسن داد دیدهایزد ز آفرین فراوانت آفریده
Ghazal 719نوای عشق بلبل را دلی باید بلا دیدهز سوز و آه خود بسیار سرد و گرمها دیده
Ghazal 721ای بر فلک از رخ علم نور کشیدهزلف تو قلم در شب دیجور کشیده
Ghazal 724دل جفت درد و غم شد زان دیلمی کلالهگل را قبول کم شد زان روی همچو لاله
Ghazal 726ای روشن از رخ تو زمین و زمان همهتاریک بیتو چشم همین و همان همه
Ghazal 728پدید نیست اسیران عشق را خانهکجاست بند؟ که صحرا گرفت دیوانه
Ghazal 729سر در کف پایت نهم، ای یار یگانهروزی که درآیی ز درم مست شبانه
Ghazal 731بسیار دشمنست مرا و تو دوست نهبا دوستان خویشتن اینها نکوست؟ نه
Ghazal 732ای در غم عشقت مرا اندیشهٔ بهبود نهکردم زیان در عشق تو صد گنج و دیگر سود نه
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.