Ghazal 1131

روزگارم تیره و بختم سیاه افتاده استگل به چشم روزنم از مهر و ماه افتاده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1132

هر که عاشق نیست خون در پیکرش افسرده ستگفتگو با زاهدان تلقین خون مرده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1137

سر گران با عقل آن طرف کلاهم کرده استپاکباز از هوش آن چشم سیاهم کرده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1146

از عرق تا چهره گلرنگ جانان تر شده استدامن گلهابه شبنم آتشین بستر شده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1150

از شکوه عشق، میدان تنگ بر هامون شده استدامن صحرا ز یک دیوانه پر مجنون شده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1162

از کواکب آسمان روی حجاب آلوده استاز شفق آفاق لبهای شراب آلوده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1163

دوستی های جهان با ریو و رنگ آلوده استشهد این مکار با چندین شرنگ آلوده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1164

من نمی گویم ز گلزارت کسی گل چیده استرنگ آن سیب زنخدان اندکی گردیده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1169

هر که چون جوهر ز تیغ یار سر پیچیده استتاروپود عمر را بر یکدگر پیچیده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1170

شوکت حسن تو بلبل را زبان پیچیده استحیرت سرو تو دست باغبان پیچیده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1171

چهره اش خندان و خط مشکبو پیچیده استنامه وا کرده است اما گفتگو پیچیده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1173

هر نظر بازی که آن لبهای خندان دیده استبرگ عیش عالمی در غنچه پنهان دیده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1174

بی قراری های جان را چشم تر پوشیده استپیچ و تاب رشته ما را گهر پوشیده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1180

گردش گردون به چشمم گردش پیمانه استعالم از کیفیت حسن تو یک میخانه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1182

شمع را بالین پر، بال و پر پروانه استبستر آسودگی خاکستر پروانه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1185

بی غبار خط نگاهم توتیا گم کرده ای استدر ته ابر سیه ماه جلا گم کرده ای است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1191

لب چو گردد خالی از عقد سخن، خمیازه ای استچون نباشد گوهر دندان، دهن خمیازه ای است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1192

زان قد نازآفرین در هر دلی اندیشه ای استاین نهال شوخ را در هر زمینی ریشه ای است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1195

در بهارستان یکرنگی شراب و خون یکی استبلبل و گل، سرو و قمری، لیلی و مجنون یکی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1196

عمر شمع صبح و لطف بی بقای او یکی استعهد گل در زود رفتن با وفای او یکی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 120

عشق خونگرم از محبت کرده ایجاد مراآهوان از چشم نگذارند صیاد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1202

هر دلی کز زلف جانان سر برآرد کشتنی استاز حرم صیدی که پا بیرون گذارد کشتنی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1203

تا نپوشیده است روی خال را خط دیدنی استتا نگردیده است صاحب تخم ریحان چیدنی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1206

بی محابا در میان نازکش انداخت دستناخن شاهین ز رشک بهله ای در دل شکست

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.