Ghazal 1329

کی حذر از خون خلق آن غمزه خونریز داشت؟داشت پرهیزی گر این بیمار، از پرهیز داشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 133

از سرِ زلفِ تو بر دل، کار مشکل شد مرااین رهِ پر پیچ و خم بر پا سَلاسِل شد مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1330

یاد ایامی که دریای مروت جوش داشتهر صدف یک دامن گوهر، طراز گوش داشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1332

تا دل از یاد تو می در ساغر اندیشه داشتهر حبابی را که می دیدم پری در شیشه داشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1338

جان و دل را رایگان آن دشمن جان برنداشتدین و ایمان را به هیچ آن نامسلمان برنداشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1348

همت مردانه ما از می حمرا گذشتکشتی ما با دهان خشک ازین دریا گذشت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1359

عمر من در سایه آن قامت دلجو گذشتاز چنان حیرت فرا سروی چسان این جو گذشت؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1363

پیش خط تازه آن سرو بستان بهشتاز سیه پیران بود در دیده ریحان بهشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1367

از جهان تلخ نتوان با درشتی کام یافتکز زبان چرب، تشریف شکر بادام یافت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1372

چون قلم مد حیات من به قیل وقال رفتهستی بی مغز من در وصف خط وخال رفت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1374

بوی زلف او حواسم را پریشان کرد و رفتبرگ عیش پنج روزم را به دامان کرد و رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1379

سبزه خط صفحه رخسار جانان را گرفتطوطی خوش حرف از آیینه میدان را گرفت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1380

زنگ خط آیینه رخسار جانان را گرفتسبزه بیگانه آخر این گلستان را گرفت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1381

دامن فرصت دل بیتاب نتواند گرفتمشت خاکی پیش این سیلاب نتواند گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1391

وقت رندی خوش که کام از موسم گل برگرفتدامن سجاده را داد از کف و ساغر گرفت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1396

عمر اگر باقی است بوسی زان دهن خواهم گرفتخون خود را ازان لب شکرشکن خواهم گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1397

از وصال ماه مصر آخر زلیخا جان گرفتدست خود بوسید هر کس دامان پاکان گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 140

بلبلِ خوش نغمه‌ام، با گل سخن باشد مراسرمهٔ خاموشی از زاغ و زغن باشد مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1404

سوخت تنهایی مرا ای بی وفا وقت است وقتگر شبی خواهی شدن مهمان ما وقت است وقت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1405

چون کند روی تو با خط سیاه از شش جهت؟رو به این آیینه آورده است آه از شش جهت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1407

غم از دل می زداید چون صباح عید رخسارتنماز عید واجب می کند بر خلق دیدارت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1409

بر دلم نیست غباری ز سیه کاری بختقانعم با دل بیدار ز بیداری بخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 141

پرده‌دار و حاجب و دربان نمی‌باشد مراخانه چون آیینه بی‌مهمان نمی‌باشد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1410

دست بر هر چه فشاندم به رگ جان آویختدامن از هر چه کشیدم به گریبان آویخت

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.