Love
دل صد چاک اگر دست ز تن برمی داشتراه چون شانه در آن زلف معنبر می داشت
Ghazal 1624دار ازان چوب به پیش ره منصور گذاشتکه قدم از ره باریک ادب دور گذاشت
Ghazal 1626پشت آیینه بود پرده مستوری زشتزاهد از کعبه همان به که نیاید به کنشت
Ghazal 1629باید آهسته ز پیران جهان دیده گذشتنتوان تند به اوراق خزان دیده گذشت
Ghazal 1630از سر خرده جان، سخت دلیرانه گذشتآفرین باد به پروانه که مردانه گذشت
Ghazal 1640پرده از راز من گوشه نشین ساز گرفتبرق در خرمنم از شعله آواز گرفت
Ghazal 1642لب لعل تو ز خون دل من جام گرفتسرو قد تو ز آغوش من اندام گرفت
Ghazal 1645که این نمک ز تبسم در آتشم انداخت؟که شور در دل و جان مشوشم انداخت
Ghazal 1646بنفشه پیش خطت قفل بر زبان انداختگهر ز شرم لبت سنگ در دهان انداخت
Ghazal 1653اگر ز عالم تسلیم گوشه ای داریبهشت و طوبی و حوران خوش لقا اینجاست
Ghazal 1656عتاب و لطف ز ابروی گلرخان پیداستصفای هر چمن از روی باغبان پیداست
Ghazal 1662غبار هستی ما پرده دار سیلاب استکتان طاقت ما شیر مست مهتاب است
Ghazal 1663ریاض هستی ما سبز از می ناب استبنای زندگی ما چو خضر بر آب است
Ghazal 1664خراب حالی ما از درازی دست استز همت است که دیوار ما چنین پست است
Ghazal 1670نهال شمع ز سبزی ازان برومندستکه دایم از پر پروانه برگ پیوندست
Ghazal 1671بنای صبر که همسنگ کوه الوندستبه یک اشاره موی میان او بندست
Ghazal 1673ز بس که واله و حیران و بیقرار خودستگرفته آینه بر کف در انتظار خودست
Ghazal 1675درین دو هفته که زاینده رود سرشارستپلی است آن طرف آب، هر که هشیارست
Ghazal 1680به لب مباد رهش ناله ای که بی اثرستگره شود به گلو گریه ای که بیجگرست
Ghazal 1685ز سیم و زر نظر بی نیاز ما سیرستغبار خاطر ارباب فقر اکسیرست
Ghazal 1688چو شبنم آن که درین بوستان سحرخیزستمدام ساغرش از صاف عیش لبریزست
Ghazal 1690مرا ز دور تماشای خط یار بس استکه برگ عیش جنون، بویی از بهار بس است
Ghazal 1693به هر کجا نبود حسن، آفتاب خوش استز روی هر چه توان داد چشم آب خوش است
Ghazal 1694تن آهنین و نفس گرم و دل رمیده خوش استسپند مضطرب و مجمر آرمیده خوش است
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.