Love
غرور حسن به خط از دماغ یار نرفتز ترکتاز خزان زین چمن بهار نرفت
Ghazal 1844سحر که باد صبا از رخش نقاب گرفتدو دست صبح به روی خود آفتاب گرفت
Ghazal 1846ز روی گرم تو خورشید حشر نور گرفتقیامت از لب چون پسته تو شور گرفت
Ghazal 1847خطش عنان تصرف ز دست خال گرفتبه خوش سیاه دلی ملک انتقال گرفت
Ghazal 1848ز نوبهار جهان زینت تمام گرفتشکوفه روی زمین را به سیم خام گرفت
Ghazal 1851با زلف پر شکن دل نادیده کام ساختاز دانه مرغ ما به گرههای دام ساخت
Ghazal 1853سر جوش داغ بر دل ما نوبهار ریختدردی که ماند بر جگر لاله زار ریخت
Ghazal 1856دندان نماند و حرف طرازی همان بجاستبرچیده گشت مهره و بازی همان بجاست
Ghazal 1862شد مدتی که خشت سر خم کتاب ماستموج شراب، سرخی سرهای باب ماست
Ghazal 1864کی جام باده در خور کام و زبان ماست؟خونی که می خوریم زیاد از دهان ماست
Ghazal 1866در عین بحر، گوشه نشین را کناره هاستدر یتیم را ز صدف گاهواره هاست
Ghazal 1867آتش کباب کرده یاقوت آن لب استچشم سهیل در پی آن سیب غبغب است
Ghazal 187در دل هر قطره آماده است دریایی مراهست در هر دانه ای دام تماشایی مرا
Ghazal 1871آن خال لب ستاره صبح قیامت استعمر دوباره سایه آن سرو قامت است
Ghazal 1875روی ترا به زلف معنبر چه حاجت است؟این شعله را به بال سمندر چه حاجت است؟
Ghazal 1876با چهره شکفته گلستان چه حاجت است؟با خط و زلف، سنبل و ریحان چه حاجت است؟
Ghazal 1878تازه است دایم از سیهی داغ عندلیبدر گلشنی که زاغ و زغن بی نهایت است
Ghazal 1882خال لب تو داغ دل آب کوثرستپنهان تبسمت نمک شور محشرست
Ghazal 1886مردن به درد عشق به دنیا برابرستبا زندگی خضر و مسیحا برابرست
Ghazal 1888دیوانه خموش به عاقل برابرستدریای آرمیده به ساحل برابرست
Ghazal 1890زلف معنبر تو به صد جان برابرستاین مصرع بلند به دیوان برابرست
Ghazal 1892با آب خضر آن خط شبگون برابرستلفظی که تازه است به مضمون برابرست
Ghazal 1895با ما یکی است هر که ز مردم جداترستدرمان ماست هر که به درد آشناترست
Ghazal 1896از شادی جهان غم دلدار خوشترستاین است آن غمی که ز غمخوار خوشترست
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.