Ghazal 1842

غرور حسن به خط از دماغ یار نرفتز ترکتاز خزان زین چمن بهار نرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1844

سحر که باد صبا از رخش نقاب گرفتدو دست صبح به روی خود آفتاب گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1846

ز روی گرم تو خورشید حشر نور گرفتقیامت از لب چون پسته تو شور گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1847

خطش عنان تصرف ز دست خال گرفتبه خوش سیاه دلی ملک انتقال گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1848

ز نوبهار جهان زینت تمام گرفتشکوفه روی زمین را به سیم خام گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1851

با زلف پر شکن دل نادیده کام ساختاز دانه مرغ ما به گرههای دام ساخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1853

سر جوش داغ بر دل ما نوبهار ریختدردی که ماند بر جگر لاله زار ریخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1856

دندان نماند و حرف طرازی همان بجاستبرچیده گشت مهره و بازی همان بجاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1862

شد مدتی که خشت سر خم کتاب ماستموج شراب، سرخی سرهای باب ماست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1864

کی جام باده در خور کام و زبان ماست؟خونی که می خوریم زیاد از دهان ماست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1866

در عین بحر، گوشه نشین را کناره هاستدر یتیم را ز صدف گاهواره هاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1867

آتش کباب کرده یاقوت آن لب استچشم سهیل در پی آن سیب غبغب است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 187

در دل هر قطره آماده است دریایی مراهست در هر دانه ای دام تماشایی مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1871

آن خال لب ستاره صبح قیامت استعمر دوباره سایه آن سرو قامت است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1875

روی ترا به زلف معنبر چه حاجت است؟این شعله را به بال سمندر چه حاجت است؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1876

با چهره شکفته گلستان چه حاجت است؟با خط و زلف، سنبل و ریحان چه حاجت است؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1878

تازه است دایم از سیهی داغ عندلیبدر گلشنی که زاغ و زغن بی نهایت است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1882

خال لب تو داغ دل آب کوثرستپنهان تبسمت نمک شور محشرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1886

مردن به درد عشق به دنیا برابرستبا زندگی خضر و مسیحا برابرست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1888

دیوانه خموش به عاقل برابرستدریای آرمیده به ساحل برابرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1890

زلف معنبر تو به صد جان برابرستاین مصرع بلند به دیوان برابرست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1892

با آب خضر آن خط شبگون برابرستلفظی که تازه است به مضمون برابرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1895

با ما یکی است هر که ز مردم جداترستدرمان ماست هر که به درد آشناترست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1896

از شادی جهان غم دلدار خوشترستاین است آن غمی که ز غمخوار خوشترست

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.