Ghazal 1695

دل رمیده ما از نظاره در پیش استز شوخی آتش ما از شراره در پیش است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1699

اگر چه زلف ترا دل ز کفر تاریک استز خط، لب تو گناهی به توبه نزدیک است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1701

به غم نشاط من خاکسار نزدیک استخزان من چو حنا با بهار نزدیک است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1702

ز خود برآ که سر کوی یار نزدیک استقرارگاه دل بیقرار نزدیک است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1703

حضور سوخته عشق در دل تنگ استکه آرمیده بود تا شرار در سنگ است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1706

به آه برق عنان من آسمان تنگ استکه بر خدنگ قضا، خانه کمان تنگ است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1716

قماش چهره یار از بهار معلوم استکه روی کار، هم از پشت کار معلوم است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1717

ز رنگ آل، ظهور جلال معلوم استجلال حسن ز روی جمال معلوم است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 172

ساقی از رطل گرانسنگی سبکدل کن مراحلقه بیرون این دنیای باطل کن مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1720

عنان نفس کشیدن جهاد مردان استنفس شمرده زدن ذکر اهل عرفان است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1726

صفای حسن تو از خط به جای خویشتن استدرین غبار همان بر صفای خویشتن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1729

بهشت یک ورق از لاله زار دماغ من استبهار برگ خزان دیده ای ز باغ من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1730

زبان شکوه من چشم خونفشان من استچو طفل بسته زبان گریه ترجمان من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1735

کجا ز دایره عشق، حسن بیرون است؟سیاه خیمه لیلی ز آه مجنون است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1738

رکاب عزم تو در دست خواب سنگین استوگرنه توسن فرصت همیشه در زین است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1741

ز درد، عشق مرا بی نیاز ساخته استز جستجوی دوا بی نیاز ساخته است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1742

هنوز خط ز لب یار برنخاسته استغبار فتنه ازین رهگذر نخاسته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1746

نمک به دیده ام از غیرت حنا خفته استکه زیر پای تو چون عاشقان چرا خفته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1747

به هر دل آتشی از روی دلبر افتاده استسپند ماست که از چشم مجمر افتاده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1749

به نامرادی ما عشق مایل افتاده استوگرنه مطلب کونین در دل افتاده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1750

نه چهره اش عرق از گرمی هوا کرده استنگاه را رخ او آب از حیا کرده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1751

نه خط ز خال لب یار سر برآورده استکه در هوای شکر، مور پر برآورده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1754

رفو به چاک دل خسته هیچ کس نزده استکه قفل بر دهن بسته هیچ کس نزده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1760

به دوست نامه نوشتن، شعار بیگانه استبه شمع، نامه پروانه بال پروانه است

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.