Love
شرح دشت دلگشای عشق را از ما مپرسمی شوی دیوانه، از دامان آن صحرا مپرس
Ghazal 4844داشت امروز رخ یار حجابی که مپرسزد به روی دل مدهوش گلابی که مپرس
Ghazal 4845باز دارم به نظر خط غباری که مپرسسایه کرده است به من ابر بهاری که مپرس
Ghazal 4848از ما حدیث زلف و رخ دلستان مپرسطوفان رسیده را ز کنار و میان مپرس
Ghazal 4849از زلف کافر تو نجسته است هیچ کسقید فرنگ رانشکسته است هیچ کس
Ghazal 4850از ناکسان وفا نشنیده است هیچ کسبوی گل از گیا نشنیده است هیچ کس
Ghazal 4852بی نوش لبان آب بقا را چه کند کس؟بی سبز خطان برگ ونوا را چه کندکس؟
Ghazal 4853معشوق پریشان نظری راچه کند کس؟این صندل هر دردسری را چه کند کس؟
Ghazal 4856هیچ نوشی نیست بی نیش ای پسر هشیار باشخواب شیرین پشه دارد درکمین بیدار باش
Ghazal 4879هست چون دلبر به جا، دل گر نباشد گو مباشمدعا لیلی است محمل گر نباشد گو مباش
Ghazal 4881خانه دنیا به سامان گر نباشد گو مباشنقش بر دیوار زندان گر نباشد گو مباش
Ghazal 4882خال بر رخسار جانان گرنباشد گو مباشمور در ملک سلیمان گرنباشد گو مباش
Ghazal 4885چون بود گلچهره ساقی باده رنگین گو مباشساعد سیمین چو باشد جام سیمین گو مباش
Ghazal 489چه غم از کشتن عشاق فگارست ترا؟که می بی غمی از خون شکارست ترا
Ghazal 4891رنگ می بازد زنام بوسه یاقوت لبشازاشارت آب می گردد هلال غبغبش
Ghazal 4898هرکه از داغ نهان عشق سوزد پیکرشآتش ایمن برون میآید از خاکسترش
Ghazal 4902می کند برتن گرانی سرچو می افتد ز جوشچون سبوخالی شد ازمی بار می گرددبه دوش
Ghazal 4903پوچ شد از دعوی بیهوده مغز خود فروشآب را کف می کند دیگی که ننشیند ز جوش
Ghazal 4906میکند جان درتن امید، لعل باده نوشروی آتشناک، خون بوسه می آرد به جوش
Ghazal 4912کاش میدیدی به چشم عاشقان رخسار خویشتا دریغ از چشم خود میداشتی دیدار خویش
Ghazal 4926چه سازد صنعت مشاطه با حسن خدادادش ؟ز طوق قمریان خلخال دارد سرو آزادش
Ghazal 4933من و عشقی که دست چرخ را چنبرکند زورشگذارد درفلاخن کوه قاف عقل راشورش
Ghazal 4937اگر صیدی برد جان از نگاه ناوک اندازشبه یک انداز آرد درکمند خویش آوازش
Ghazal 4938ازان از دست نگذارد قدح چشم فسونسازشکه هر پیمانه چون آیینه آرد برسر نازش
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.