Ghazal 499

گل ازان زود به بازار رساند خود راکه به آن گوشه دستار رساند خود را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5001

زنوبهار خط یار ناامید مباشز حسن عاقبت کار نا امید مباش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5002

شکستْ رنگِ مرا رنگ همچو مهتابشربود خواب مرا نرگسِ گران‌خوابش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5007

چنین که گم شده در زلف پای تا به سرشبه پیچ و تاب توان یافتن مگر کمرش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 501

در سفر زود خجالت کشد از دعوی خویشدر وطن هر که سبکبار نماید خود را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5015

چنان ز دل گذرد صاف تیر مژگانشکه گرد سرمه نریزد ز طرف دامانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5016

که راست تاب شکرخنده‌های پنهانش ؟که شور حشر بود گرده نمکدانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5017

رسیده است به جایی لطافت بدنشکه از نسیم شود داغدار یاسمنش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5022

گذشته است ز تعریف،قد رعنایشالف کشد به زمین سرو پیش بالایش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5023

رود چگونه به این ضعف کار من از پیش ؟که من به پای نسیم سحر روم ازخویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5029

چمن برید به مقراض رشک، سنبل خویشسرآمدی ز نکویان به زلف و کاکل خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5034

با صبح روگشاده تر ازآفتاب باشازهر که دم شمرده زند در حساب باش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 504

چشم بگشا، سبک از خواب گران کن خود رابر هوا پای بنه، تخت روان کن خود را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5043

در جلوه گاه حسن، سراپای دیده باشدر پیش زنگی آینه زنگ دیده باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5049

هردل که داغدار شود از نظاره اشپهلو به آفتاب زند هر ستاره اش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5050

حسن تو باده ای است که شرم است شیشه اشخال تو دانه ای است که دام است ریشه اش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5052

گر این چنین چکد می گلرنگ ازلبشجام پراز شراب شود طوق غبغبش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5053

صبح است ساقیا قدح خوشگوار بخشجامی چوآفتاب به این خاکسار بخش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5056

از خط نگشته سبز لب روح پرورشننشسته است گرد یتیمی به گوهرش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5059

هرچند خط باطلم از تار و پود خویشخجلت کشم چو موج سراب از نمود خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5060

ازآب بازی مژه اشکبار خویشکردیم همچو دامن صحرا کنار خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5065

سر سبز آن که سعی کنددر هلاک خویشچیندچو سرو دامن همت ز خاک خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5067

دلدار ماست محو خط مشک‌فام خویشصیاد را که دیده که افتد به دام خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 508

تا به حدی است لطافت رخ پرتابش راکه عرق داغ کند لاله سیرابش را

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.