Love
روزی که پسته دید لب همچو قند اوشد خنده زهر در دهن نیم خند او
Ghazal 6529شد خط مشکبار عیان از عذار اوجوهرنما شد آینه بی غبار او
Ghazal 6530خطت که رفت در بغل هاله ماه ازوپوشیده است کعبه پلاس سیاه ازو
Ghazal 6532از گِرد خط گرفته، مباد آفتاب توچندان که خاک اوست روان باد آب تو
Ghazal 6533چون سر زند ز مشرق زین آفتاب توصد شاخ گل پیاده رود در رکاب تو
Ghazal 6539تا کرد تیغ غمزه حمایل نگاه توشد سرمه گوشه گیر ز چشم سیاه تو
Ghazal 6541در خون نشست لاله ز چشم سیاه توگل گوشه گیر گشت ز طرف کلاه تو
Ghazal 6542مپسند پر ز داغ کنم از جفای توآن کیسه ها که دوخته ام بر وفای تو
Ghazal 6549از اهل حق اگر نظری یافتی بگوبی خون دل اگر گهری یافتی بگو
Ghazal 6553ای دل ز اوضاع جهان بیگانه شو بیگانه شوبا آن نگار خانگی همخانه شو همخانه شو
Ghazal 6562از سر عشاق در زیر فلک سامان مخواهاختیار از گوی عاجز در خم چوگان مخواه
Ghazal 6563تا ز خط پشت لب جان بخش جانان شد سیاهعالم روشن به چشم آب حیوان شد سیاه
Ghazal 6574در دل من رشته آمال می گردد گرهزلف در این تنگنا چون خال می گردد گره
Ghazal 6575در دل از نادان فزون صاحب هنر دارد گرهسرو موزون از درختان بیشتر دارد گره
Ghazal 659حدیث خام مجویید در رساله مابه مهر داغ رسیده است برگ لاله ما
Ghazal 6592خنکی در اسد از مهر جهانگیر مخواهنفس سرد ز کام و دهن شیر مخواه
Ghazal 6594یارب آشفتگی زلف به دستارش دهچشم بیمار بگیر و دل بیمارش ده
Ghazal 6595چه شبی بود که آن نرگس خواب آلودهدست در گردنم انداخت شراب آلوده
Ghazal 6600چگونه زان گل رعنا دو چشم بردارم؟که هم بهار نگاه است و هم خزان نگاه
Ghazal 6603به صد دلیل نرفتن ره خدای که چه؟به صد چراغ ندیدن به پیش پای که چه؟
Ghazal 6604بر آن عذار نه زلف مشوش افتادهکه موج بر رخ صهبای بی غش افتاده
Ghazal 6609به هر کجا که خوری باده تن به خواب مدهبنای خانه ناموس را به آب مده
Ghazal 661ز هم نمی گسلد عیش جاودانه ماخمار صبح ندارد می شبانه ما
Ghazal 6610ز بس لب تو به ابرام می دهد بوسهبه کام تلخی دشنام می دهد بوسه
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.