Ghazal 6452

هر که را دل آب شد از روی آتشناک اوشبنم گلزار جنت گشت چشم پاک او

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6454

دلنشین افتاده است از بس که خط و خال اوریشه در آیینه چون جوهر کند تمثال او

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6455

زهر آب زندگانی می شود در جام اونیست فرقی در میان بوسه و دشنام او

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 646

ز حرف سرد چه پروا روان سوخته را؟که هست مرهم کافور، جان سوخته را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6463

می کشد گردن هدف از اشتیاق تیر توزخم را آغوش رغبت می کند شمشیر تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6464

نیست صید لاغر من قابل نخجیر تواز سبکروحی مگر بر خاک افتد تیر تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6465

صد زبان در پرده دارد غنچهٔ خاموش توجوش غیرت می‌زند خون بهار از جوش تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6479

نافه چین را گریبان پاره سازد موی توبوی پیراهن گره بندد به دامن بوی تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6480

دوست را از دیگران ای عاشق شیدا مجوآنچه شد در خانه گم از دامن صحرا مجو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 649

به کوی عشق مبر زاهد ریایی رامکن به شهر بدآموز، روستایی را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6494

چو بنشیند، شود صد کوه تمکین همنشین با اوچو برخیزد ز جا، از جای برخیزد زمین با او

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6495

نگردد بی صفا از خط لب گوهرنثار اوکه می شوید سیاهی را عقیق آبدار او

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6496

جنون گنجی است گوهرخیز، زنجیر اژدهای اوتهیدستی نبیند هر که شد در گنج پای او

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6499

بهار آفرینش را نگاری نیست غیر از تونگار این گلستان را بهاری نیست غیر از تو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6500

زهی گردون کف بی مغزی از دریای عاشق تودو عالم یک گریبان چاک از سودای عشق تو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6503

خط شبرنگ با لعل لب جانان زند پهلوزهی ظلمت که با سرچشمه حیوان زند پهلو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6504

زمین از اشک پرشورم به طوفان می زند پهلوز آب گوهره ساحل به عمان می زند پهلو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6505

هر که چون شبنم گل پاک بود گوهر اوچمن آرا کند از دامن گل بستر او

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6506

برخوری زان لب میگون که ز اندیشه اومست شد عالم و مهرست همان شیشه او

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6507

کشت بی خوشه خجالت کشد از روی درومفکن ای تیغ اجل بر من بیدل پرتو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6508

نه خط است این که دمید از لب جان پرور توکه به دل بردن ما بست کمر شکر تو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6509

چشم را خیره کند پرتو زیبایی تومن و از دور تماشای تماشایی تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6523

ز من شکیب به قدر دل فگار بجوبه من دلی بنما بعد ازان قرار بجو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6524

چو از تو دیده و دل کامیاب شد هر دومرا ازین چه که عالم خراب شد هر دو؟

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.