Love
هر که را دل آب شد از روی آتشناک اوشبنم گلزار جنت گشت چشم پاک او
Ghazal 6454دلنشین افتاده است از بس که خط و خال اوریشه در آیینه چون جوهر کند تمثال او
Ghazal 6455زهر آب زندگانی می شود در جام اونیست فرقی در میان بوسه و دشنام او
Ghazal 646ز حرف سرد چه پروا روان سوخته را؟که هست مرهم کافور، جان سوخته را
Ghazal 6463می کشد گردن هدف از اشتیاق تیر توزخم را آغوش رغبت می کند شمشیر تو
Ghazal 6464نیست صید لاغر من قابل نخجیر تواز سبکروحی مگر بر خاک افتد تیر تو
Ghazal 6465صد زبان در پرده دارد غنچهٔ خاموش توجوش غیرت میزند خون بهار از جوش تو
Ghazal 6479نافه چین را گریبان پاره سازد موی توبوی پیراهن گره بندد به دامن بوی تو
Ghazal 6480دوست را از دیگران ای عاشق شیدا مجوآنچه شد در خانه گم از دامن صحرا مجو
Ghazal 649به کوی عشق مبر زاهد ریایی رامکن به شهر بدآموز، روستایی را
Ghazal 6494چو بنشیند، شود صد کوه تمکین همنشین با اوچو برخیزد ز جا، از جای برخیزد زمین با او
Ghazal 6495نگردد بی صفا از خط لب گوهرنثار اوکه می شوید سیاهی را عقیق آبدار او
Ghazal 6496جنون گنجی است گوهرخیز، زنجیر اژدهای اوتهیدستی نبیند هر که شد در گنج پای او
Ghazal 6499بهار آفرینش را نگاری نیست غیر از تونگار این گلستان را بهاری نیست غیر از تو
Ghazal 6500زهی گردون کف بی مغزی از دریای عاشق تودو عالم یک گریبان چاک از سودای عشق تو
Ghazal 6503خط شبرنگ با لعل لب جانان زند پهلوزهی ظلمت که با سرچشمه حیوان زند پهلو
Ghazal 6504زمین از اشک پرشورم به طوفان می زند پهلوز آب گوهره ساحل به عمان می زند پهلو
Ghazal 6505هر که چون شبنم گل پاک بود گوهر اوچمن آرا کند از دامن گل بستر او
Ghazal 6506برخوری زان لب میگون که ز اندیشه اومست شد عالم و مهرست همان شیشه او
Ghazal 6507کشت بی خوشه خجالت کشد از روی درومفکن ای تیغ اجل بر من بیدل پرتو
Ghazal 6508نه خط است این که دمید از لب جان پرور توکه به دل بردن ما بست کمر شکر تو
Ghazal 6509چشم را خیره کند پرتو زیبایی تومن و از دور تماشای تماشایی تو
Ghazal 6523ز من شکیب به قدر دل فگار بجوبه من دلی بنما بعد ازان قرار بجو
Ghazal 6524چو از تو دیده و دل کامیاب شد هر دومرا ازین چه که عالم خراب شد هر دو؟
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.