Love
رفتی پسرا دوش به می نوشیدنبودت هوس یار دگر ورزیدن
Rubaiyat, 135ما بندگی آن رخ زیبات کنیمو آزادگی طرهٔ رعنات کنیم
Rubai 138معشوقه لطیف و چست و بازاری بهعاشق همه با ناله و با زاری به
Rubai 140اندر دل من ای بت عیار بچهمرغ غم تو نهاده بسیار بچه
Rubai 141ای شمع رخت را دل من پروانهوی لطف ترا به هیچ کس پروا، نه
Rubaiyat, 143دوش از غم هجرت ای بت عهدشکنچون دوست همی گریست بر من دشمن
Rubaiyat, 144ای یاد تو تسبیح زبان و لب مناندیشهٔ تو مونس روز و شب من
Rubaiyat, 146از مهر خود و کین تو در تابم مندر چشم تو گوئی به میان آبم من
Rubaiyat, 148ای بیخبر از غایت دلداری منفارغ ز دل ستمکش و زاری من
Rubaiyat, 149گر خون تو ای بوده پسندیدهٔ منشد ریخته از اختر شوریدهٔ من
Rubaiyat, 151ما را سر ناز دلبران نیست کنونآن رفت و گذشت و دل بر آن نیست کنون
Rubai 157چون خاک زمین اگر عنان کش باشیوز باد جفای دهر ناخَوش باشی
Rubaiyat, 159چون نیست پدید در غمم بیرون شوای دیده تو خون گری و ای دل خون شو
Rubai 160زلف و رخ خود به هم برابر کردیامروز خرابات منور کردی
Rubai 161مضراب ز زلف و نی ز قامت سازیدر شهر تو را رسد کبوتر بازی
Rubaiyat, 162ای دست تو دست من به دستان بستهبا زلف تو عهد بتپرستان بسته
Rubai 163در وقت بهار جز لب جوی مجویجز وصف رخ یار سمنروی مگوی
Rubai 164ای تنگ شکر چون دهن تنگت نیرخساره گل چون رخ گلرنگت نی
Rubaiyat, 167دلدار به من گفت که می بر کف نهداد دل خود ز آب انگور بده
Rubaiyat, 168تو مونس غم شبان تاریک نهاییا چون تن من چو موی باریک نهای
Rubaiyat, 173مر موی تو را چه بود بی آزاریبرخاستن از سر چو تو دلداری
Ghazal 5آن خال عنبرین که نگارم به رو زدهدل میبرد از آنکه به وجه نکو زده
Ghazal 8کاشکی انگشتوانش بودمیتا در انگشتش همی فرسودمی
Rubaiyat, 181بس خون که بدان دو چشم خونخواره کنیبس دل که بدان دو زلف آواره کنی
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.