Love
حق بین نظری باید تا روی مرا بیندچشمی که بود خودبین، کی روی خدا بیند
Ghazal 130قمر از روی تو دارد خبری، میگویندهست خود، روی نکو چون قمری، میگویند
Ghazal 131قبله عشاق عارف صورت رحمان بودجان و دل در عشق جانان باختن خوب آن بود
Ghazal 133بازآ که بی رویت شدم سیر از جهان و جان خودیارب مبادا هیچ جان دور از بر جانان خود
Ghazal 134نیستم یک دم ز عشقت ای صنم پروای خودرحمتی کن رحمتی بر عاشق شیدای خود
Ghazal 135آفتاب روی یار از مطلع جان رخ نمودیا مه من از شب زلف پریشان رخ نمود
Ghazal 136گر ماه من شبی چون تابان قمر برآیدباشد سر زوالش خورشید اگر برآید
Ghazal 138به جان وصل تو میخواهم ولیکن برنمیآیدبه دست عاشق این دولت به جان و سر نمیآید
Ghazal 139مقام عشق مهرویان دل پردرد میبایددل پردرد جانبازان ز هستی فرد میباید
Ghazal 140مرا خون هست از چشمم، می و ساغر نمیبایدچنین مخمور و مستی را مِیِ دیگر نمیباید
Ghazal 142آن کو نظر به روی تو کرد و خدا ندیدمحروم شد زجنت و حور و لقا ندید
Ghazal 144جان به لب تا نرسید از تو به کامی نرسیدتا نشد دل ز جفا خون به مقامی نرسید
Ghazal 145ساقی سیمین برآمد باده میباید کشیدحرف رندی بر سر سجاده میباید کشید
Ghazal 146شرح غم دل ما با یار ما که گوید؟گر محرمی نباشد جان غصه با که گوید؟
Ghazal 147روشن است این و راست میگویدآن که «مه روی ماست» میگوید
Ghazal 148کفر زلفت گر نهد بر سر مرا یکبار بارنیست ایمانم اگر باشد مرا زان بار بار
Ghazal 149مست جام حسن یارم وز دو چشمش پرخمارساقیا این مست را پیمانه دردی بیار
Ghazal 150در خرابات عشق وقت سحرراه بردم از آن که بد رهبر
Ghazal 151دوش باز آمد به برج آن طالع ماهم دگردولتم شد یار و بخت سعد همراهم دگر
Ghazal 152ای با دلم عشق تو را هر لحظه بازاری دگرکار دلم شد عشق تو، دل چون کند کاری دگر
Ghazal 153ای گل روی تو را حسن و بهایی دگرزلف تو از هر گره نافه گشایی دگر
Ghazal 155دلبری دارم بغایت شوخ چشم و فتنه گرچون کنم؟ شوخ است و با او برنمی آیم دگر
Ghazal 157تکیه کن بر فضل حق، ای دل ز هجران غم مخوروصل یار آید، شوی زان خرم، ای جان غم مخور
Ghazal 158ای ز آفتاب رویت روز جهان منوروی از نسیم زلفت کون و مکان معطر
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.