Love
هر که را اندیشه زلف تو در دل جا گرفتچون سر زلفت وجودش مو به مو سودا گرفت
Ghazal 65ای سایه الهی ظل همای زلفتجانها اسیر چشمت، سرها فدای زلفت
Ghazal 67ای نور رخت مطلع انوار هدایتمعلوم نشد عشق ترا مبداء و غایت
Ghazal 69سی و دو خط رخت گنج ترا افتتاحظلمت زلف تو شب، نور جمالت صباح
Ghazal 70می روم با درد و حسرت از دیارت، خیر باددل به خدمت می گذارم یادگارت خیر باد
Ghazal 71رفتم اینک از سر کوی تو ای جان! خیر بادزحمتی گر بود کردم بر تو آسان خیر باد
Ghazal 72ز بند زلف تو جان مرا نجات مباددل مرا نفسی بی رخت حیات مباد
Ghazal 73تا از لب و چشم تو به عالم خبر افتادصد صومعه ویران شد و صد خانه برافتاد
Ghazal 74تا پرده ز رخسار چو ماه تو برافتاداز پرده بسی راز نهانی به در افتاد
Ghazal 75کس بدین آیین حسن از مادر گیتی نزادتا ابد چشم بد، از روی تو یارب دور باد
Ghazal 76دست قدرت بر عذارت خال مشکین تا نهادجان فتاد از غم بر آتش، دل بر آن سودا نهاد
Ghazal 79گل صدبرگ من سنبل بر اطراف سمن داردرخ یار من از نسرین خطی بر نسترن دارد
Ghazal 80شمع رویت صفت نور تجلی داردبوی جان پرور زلفت دم عیسی دارد
Ghazal 81احوال درد ما بر درمان که میبرد؟وین تشنه را به چشمه حیوان که میبرد؟
Ghazal 83دلدار ما به عهد محبت وفا نکرددل برد و رفت و هیچ دگر یاد ما نکرد
Ghazal 85از تو خوبی طمع مهر و وفا نتوان کردگله با وصل گل از خار جفا نتوان کرد
Ghazal 86قاصدی کو تا به جان پیغام دلدار آوردیا هوایی کز نسیم طره یار آورد
Ghazal 87دل از عشق پریرویان دل من برنمیگیردمده پند من ای ناصح که با من درنمیگیرد
Ghazal 88گر سعادت نظری بر من زار اندازدبر سرم سایه سرو قد یار اندازد
Ghazal 89دلم ز مهر تو آن دم چو صبح دم می زدکه آفتاب رخت در قدم علم می زد
Ghazal 90مشتاق گل از سرزنش خار نترسدجویان رخ یار ز اغیار نترسد
Ghazal 92ز تو چشم وفا داریم و هیهات این کجا باشدتمنای محال است این که خوبان را وفا باشد
Ghazal 93اگر گویم که مهر و مه، ز رخسارت حیا باشدوگر گویم که انسانی، مرا شرم از خدا باشد
Ghazal 94مست شراب عشقش بی باده مست باشدبی باده مست یعنی مست الست باشد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.