Ghazal 234

تو آن دری که در عمان نگنجدتو آن گنجی که در ویران نگنجد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 241

مرا سودای او دیوانه داردخراب ومست آن جانانه دارد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 242

بپیش اهل سیادت سعادتی دارددلی که از همه عالم فراغتی دارد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 247

در ولای تو دلم حسن وفایی داردروی زیبای تو هر لحظه صفایی دارد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 248

من رند خرابات مغانم چه توان کرد؟آشفته و رسوای جهانم چه توان کرد؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 251

تا به کی این دل من واله و شیدا باشد؟تا به کی در هوس عشق و تمنا باشد؟

Qasim AnvarGhazal2 min
Ghazal 256

هر کرا در دل و جان عشق و تولا باشددل و جان مظهر انوار تجلا باشد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 257

هر که او را هوس منصب اعلا باشدقبله جان و دلش زلف چلیپا باشد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 260

مست و مستور ندیدیم و گر هم باشداین چنین نادره در ملک جهان کم باشد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 261

مظهر ذات و صفت آدم و عالم باشدجام جم راکه شنیدی دل آدم باشد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 263

عاشقی را،که دل از عشق پریشان باشدبس عجب نبوداگر بی سر و سامان باشد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 265

گر دلم عید ترا لایق قربان باشداثر بخت نکو،غایت قرب آن باشد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 268

بپیش درد من درمان چه باشد؟ز سر بگذر،سر و سامان چه باشد؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 276

باده از خم ارادت بسعادت آمدوقت ایمان شد و هنگام شهادت آمد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 278

آن ماه دل افروز که رشک قمر آمددر پرده نهانست ولی پرده در آمد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 279

امروز بار دیگر آن ماه دلبر آمدشادیست جان و دل را کان شاه کشور آمد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 280

باز آفتاب دولت از بام ما بر آمدعکس جمال ساقی در جام ما درآمد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 281

نهال دولتم را گل بر آمدقیامت شد،که گل بر منبر آمد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 282

چشم بیدار مرا نوبت دیدار آمددوست از خلوت جان جانب بازار آمد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 288

چون ماه نو از مشرق انوار برآمدفریاد ز اسلام وز کفار برآمد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 291

ازکف ساقی جان باده چو در جام آمدجان بیمار مرا وقت سر انجام آمد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 300

چند در مسجد و در صومعه غارت کردندسبب این بود که میخانه عمارت کردند

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 301

عاشقان را چو صلا جانب می خانه زدندآتشی بود که اندر دل دیوانه زدند

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 302

اندرین دور، که مستان طریقت خوارندگرچه خوارند ولی خوشدل و برخوردارند

Qasim AnvarGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.