Qasim Anvar: Wine and the tavern
جانا، بجز از تو کس نداریموز لطف تو بس امیدواریم
Ghazal 471غیر از تو کس دگر نداریموز تو نفسی بسر نداریم
Ghazal 474ماییم که چون باده گل رنگ بجوشیمگه باده بنوشیم و گهی باده فروشیم
Ghazal 475با روی تو ز سبزه و گلزار فارغیمبا چشم تو ز خانه خمار فارغیم
Ghazal 477لب مگز، عشوه مده باز، که ما مستانیمگرچه مستیم ولی فن ترا می دانیم
Ghazal 478ما و این عشق دل افروز، که جان در جانیمبا خود از عشق چه گوییم؟ که عین آنیم
Ghazal 480تو جان و دل مایی، من وصف تو چون گویم؟بی چون و چرا گویم: در وصف تو چون گویم
Ghazal 481چه گویم؟ ای مسلمانان، چه گویم؟در این میدان که سرگردان چو گویم
Ghazal 488بیا، بیا، که فقیریم و خاکسار توییممدام مست می چشم پر خمار توییم
Ghazal 489بر سر راهم بدید و گفت: «هی سن کیم سن؟»گفتم: ای جان و جهان، هم بوالعلا، هم بوالحسن
Ghazal 490به صلاح آمد از اوصاف خدای ذوالمننفس اماره آواره بیچاره من
Ghazal 492دوش آن مه دو هفته من با هزار فنآمد بمیل صحبت مستان ذوالمنن
Ghazal 493ساقی جان، لطف فرما کاسه دردی بمنسالها بگذشت و دارد دل هوای درد دن
Ghazal 494سامان عیش نیست درین دار پر فتنساقی، بیار باده مستان ذوالمنن
Ghazal 496من بجانان زنده ام، گر باز دانی این سخنعاشقی باشی، یقین، از عاشقان ذوالمنن
Ghazal 498آن ماه مسافر سفری کرد ز کرمان«الله معک » گفت همه جان کریمان
Ghazal 499ای ساقی دل و جان، ای نور چشم اعیانما توبها شکستیم، جامی بیار پنهان
Ghazal 501این چنین مست و معربد بکجا؟ ای دل و جانکه فدای قدمت باد همه جان و جهان
Ghazal 502ای نور دل و دیده وای زبده اعیانباری گذری کن بسر چشمه حیوان
Ghazal 503با هیچ رسید این صفت باده فروشاندایم ز سر سود شود مایه گریزان
Ghazal 504بس عجب طرفه حدیثیست که: آن شاه جهانظاهرست از همه اعیان و در اعیان پنهان
Ghazal 505بشنو ز عشق رمزی، حیران مباش، حیرانیک جام به ز صد جم در بزم می پرستان
Ghazal 506بقدر جام بود شور و حالت مستانهزار جان گرامی فدای رطل گران
Ghazal 507بیا، ای یار سودایی، بیا، ای جان سرگردانازین سودا خبر داری، ز سودا آیتی بر خوان
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.