Ghazal 1376

زهرخند ای دل که دور گریه مستانه رفتروزگار دار و گیر شیشه و پیمانه رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1388

وقت خط کام از لب چون نوش می باید گرفتدرد این میخانه را سرجوش می باید گرفت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1391

وقت رندی خوش که کام از موسم گل برگرفتدامن سجاده را داد از کف و ساغر گرفت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1396

عمر اگر باقی است بوسی زان دهن خواهم گرفتخون خود را ازان لب شکرشکن خواهم گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1406

مشو از می گران، ترسم سبکدستان ربایندتبه زور می چو مینا از میان مستان ربایندت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1423

شور در دل فکند لعل خموشی که تراستخواب را تلخ کند چشمه نوشی که تراست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1426

اشک لعلی است روان بر رخ چون زر که مراستبحر و کان را نبود این زر و گوهر که مراست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1436

آن که از بال هما افسر دولت می خواستکاش از سایه دیوار قناعت می خواست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1439

صیقل روح و طباشیر جگر مهتاب استجام شیری که برد دل ز شکر مهتاب است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1447

مستی حسن، هم از ساغر سرشار خودستباده لعلیش از لعل گهربار خودست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 147

زلف را نبود سرانجامی که می‌باید مراخط مگر سامان دهد دامی که می‌باید مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1478

عشق را از دل سودازده ما ننگ استاین پلنگی که با سایه خود در جنگ است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1493

خلوت فکر، پریخانه خاموشان استگفتگو ابجد طفلانه خاموشان است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1502

سیل درمانده کوتاهی دیوار من استبی سرانجامی من خانه نگهدار من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1503

مانع مستی غفلت دل هشیار من استپادشاه شب من دیده بیدار من است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1505

شور دریای سخن از دل پر جوش من استقفل گنجینه معنی لب خاموش من است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1508

تا جنون انجمن افروز دل خونین استدیده شیر مرا شمع سر بالین است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1514

در کف هر که بود ساغر می، خاتم ازوستهر که در عالم آب است همه عالم ازوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1515

هر که از حمد تو خاموش نگردد دم ازوستهر که در حلقه ذکر تو بود خاتم ازوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 152

داغ رسوایی خدادادست منصور مراهست تمغای تجلی لاله طور مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1530

آتش از خشکی مغزم به دماغ افتاده استبرق در خانه ام از نور چراغ افتاده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1538

دل من تیره ز بسیاری گفتار شده استزین پریشان نفس آیینه من تار شده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1550

از دل خم می گلرنگ به جام آمده استآفتاب عجبی بر لب بام آمده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1557

گل اگر پرده نشین است چه جای گله است؟خار این بادیه در پرده صد آبله است

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.