Short
خاقانیا به سوک خراسان سیاه پوشکه اصحاب فقه گرد سوادش سپاه برد
Qit'a 120جفاست از تو جواب سؤال خاقانیسؤال را ز تو تا کی جواب باشد سرد
Qit'a 122تو مار صورتی و همیشه شکرخوریخاقانی است طوطی و دایم جگر خورد
Qit'a 123شکست این دلم نادرست اعتقادیبه سم خار در دیدهٔ آرزو زد
Qit'a 125شاخ دولت به نزد خاقانیمیوه افشاندنش نمیارزد
Qit'a 126خاقانیا به بغداد اهل وفا چه جوئیکز شهر قلب کاران این کیمیا نخیزد
Qit'a 130تا تو ناز فروتران نکشیمرا تو را لاف برتری نرسد
Qit'a 131فتنه تا اندکی بود صعب استسهلش انگار تا فراوان شد
Qit'a 132از مرگ براهیم که علامهٔ دین بوددردا که علامات کرامات نگون شد
Qit'a 134وفا جستن از خلق خاقانیا بسکه جستن به اندازهٔ جهد باشد
Qit'a 135نیت من نکوست در حق دوستدوستان را نیت نکو باشد
Qit'a 136خاقانی ار زبان ز سخن بست حق اوستچند از زبان نیافته سودی زیان کشد
Qit'a 138جهان را آه آه از دل برآمدچو عزالدین بوعمران فروشد
Qit'a 139چه شد که بادیه بربود رنگ خاقانیکه صبح فام شد از راه و شامگون آمد
Qit'a 145هرکه را غره کرد دولت نیزغدر آن دولتش هلاک رساند
Qit'a 147منصب تدریس خون گوید از آنکفر عز الدین بوعمران نماند
Qit'a 148های خاقانی تو را جای شکر ریز است و شکرگر دهانت را به آب زهرناک آکندهاند
Qit'a 151شهر زوری گدا بود خاصهکش به بغداد پرورش کردند
Qit'a 154همه هم شهریان خاقانیبا وی از کبر درنیامیزند
Qit'a 157شب نباشد که آه خاقانیفلک چنبری نمیشکند
Qit'a 159هر که در قوم بزرگ است امامش خوانندهر که دل صید کند صاحب دامش خوانند
Qit'a 161دولت نو است و کار نو و کارکن نو استمرد قیاس شاه نو از کارکن کنند
Qit'a 163چون به حد کوفه باز آیند حاج از بادیهخلق یک فرسنگ استقبال خویشان میکنند
Qit'a 164خاقانی اگرچه نیک اهلینااهلانت بدی نمایند
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.