Saib Tabrizi: Safavid era
من کیم تا یار بی پروا به فریادم رسد؟آه صبح و گریه شبها به فریادم رسد
Ghazal 2409بیعلایق چون شود سالک به منزل میرسدچون شود بیبرگ نخل اینجا به حاصل میرسد
Ghazal 241از سرشک تلخ خود باشد شراب ناب ماچون زمین شور از خود می تراود آب ما
Ghazal 2410بیشتر دست سبکباران به منزل میرسدکف به اندک سعیی از دریا به ساحل میرسد
Ghazal 2411از حریص افزون به قانع فیض احسان میرسدروزی مور از شکرخند سلیمان میرسد
Ghazal 2412بس که در زلف تو دلهای اسیران آب شدحلقه های زلف یکسر حلقه گرداب شد
Ghazal 2413از گرفتاری دلم فارغ زپیچ و تاب شدناله زنجیر، خوابم را صدای آب شد
Ghazal 2414دل ز پیکان در تن من بیضه فولاد شداین خراب آباد آخر آهنین بنیاد شد
Ghazal 2415تا تو رفتی عالم روشن به چشمم تار شدباده بی غش به جامم شربت بیمار شد
Ghazal 2416بر من از روشندلی وضع جهان هموار شدخار در پیراهن آتش گل بی خار شد
Ghazal 2417از ملامت عاقبت مجنون بیابان گیر شداز زبان خلق پنهان در دهان شیر شد
Ghazal 2418جذبه شوق تو هر کس را گریبان گیر شدهر سر مو بر تنش در قطع ره شمشیر شد
Ghazal 2419حسن خط با حسن خلق و مردمی انباز شدرفته رفته آخر حسنش به از آغاز شد
Ghazal 242چون ندارد حرف ره در خلوت محجوب ماپیچ و تاب بی قراری ها بود مکتوب ما
Ghazal 2420یار ساقی گشت و مطرب هم نوا پرداز شدچرخ گو ناسازشو چون صحبت ما ساز شد
Ghazal 2421از خط شبرنگ حسن یار عالمسوز شددر ته خاکستر این اخگر جهان افروز شد
Ghazal 2422بس که دل افسرده زین دریای پرنیرنگ شدچون صدف هر قطره آبی که خوردم سنگ شد
Ghazal 2423از خط شبرنگ حسن سرکش او رام شدآن دل چون سنگ آخر بیضه اسلام شد
Ghazal 2424تا به تسلیم و رضا قانع دل خودکام شدموجه بیتابی من لنگر آرام شد
Ghazal 2425جان به تنگ آمد زکلفت غمگساران را چه شد؟دل به جان آمد ز وحشت دل شکاران را چه شد؟
Ghazal 2426تا به خط از زلف کار دل فتاد آسوده شدراهرو آسوده گردد راه چون پیموده شد
Ghazal 2427خط عیان شد تا بساط زلف او برچیده شدفتنه ها بیدار گردد چون علم خوابیده شد
Ghazal 2428بس که از سرگرمی فکرم نفس تفسیده شدجوهر تیغ زبانم موی آتش دیده شد
Ghazal 2429دل پریشان از پریشان گردی نظاره شداز ورق گردانی آخر مصحفم سی پاره شد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.