Ghazal 2320

غفلت دل از شراب ناب می گردد زیادتیرگی آیینه را از آب می گردد زیاد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2321

رغبت می را کند چندان که نوشیدن زیادمی شود شوق لب میگون زبوسیدن زیاد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2322

دل عبث چندین ز تقدیر الهی می تپدمی شود قلاب محکمتر چو ماهی می تپد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2323

غم ز دل بیرون مرا کی باده احمر برد؟زردی از آیینه هیهات است روشنگر برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2324

رخت هستی زین جهان مختصر خواهیم بردکشتی از خشکی به دریای گهر خواهیم برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2325

از حریم ما سخن چین چون سخن بیرون برد؟باد نتوانست نکهت زین چمن بیرون برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2326

آب شد دل تا به آن شیرین شمایل راه بردخواب در ره کی کند هر کس به منزل راه برد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2327

هرکه با خود درد و داغ دل‌سِتان را می‌بردبی‌تکلف حاصل کون و مکان را می‌برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2328

زلف مشکین را چرا آن نازپرور می برد؟بی خطا افتاده خود را چرا سر می برد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2329

جنبش مژگان حضور از دیده و دل می بردچشم بسمل لذت از دیدار قاتل می برد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 233

هست یک نسبت به نیک و بد دل بی کینه رانیست صدر و آستانی خانه آیینه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2330

عشق اول ناتوانان را به منزل می بردخار و خس را زودتر دریا به ساحل می برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2331

از فسون عالم اسباب خوابم می‌بردپیش پای یک جهان سیلاب خوابم می‌برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2332

شام ازان زلف سیه سنبل به دامن می بردصبح از ان چاک گریبان گل به دامن می برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2333

چشم خونبارم گرو ز ابر بهاری می بردنبض من از برق دست از بیقراری می برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2334

وسعت مشرب زدل اندیشه فردا نبرداین غبار از خاطر من دامن صحرا نبرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2335

از شکست من دم تیغ تغافل می‌پردرنگ سیلاب از ثبات پای این پل می‌پرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2336

چشم برق از اشتیاق خرمن من می پرددر پی آزار زخم چشم سوزن می پرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2337

می خورد با دیگران مستانه بر ما بگذرددر فرنگ این ظلم و این بیداد حاشا بگذرد!

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 2338

بر جهان هر کس که از روی تأمل بگذرداز بساط خار با دامان پر گل بگذرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2339

تا به کی در خواب سنگین روزگارم بگذردزندگی در سنگ خارا چون شرارم بگذرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 234

از غباری خانه گردد بی صفا آیینه رامی شود دربسته از آهی، سرا آیینه را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2340

بوسه چون محروم از آن لبهای خندان بگذرد؟مور ما چون تلخکام از شکرستان بگذرد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2341

سر گردان چند از من آن سرو خرامان بگذرداز غبار هستی من دامن افشان بگذرد

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.