Saib Tabrizi: Safavid era
حلقه آه مرا سپهر نگین استگریه من روشناس روی زمین است
Ghazal 2256زیر بال است پناهی که مراستشمع بالین بود آهی که مراست
Ghazal 2257خود به خود چشم تو در گفتارستبیخودی لازمه بیمارست
Ghazal 2258ترک چشم مخمورش مست ناتوانیهاستفتنه با نگاه او گرم همعنانیهاست
Ghazal 2259شود چو غنچه سخن پیشه، شیشه شیشه شراب استچو دل تنک شد از اندیشه، شیشه شیشه شراب است
Ghazal 226بیش شد از چوب گل سودا من دیوانه راشعله ور سازد خس و خاشاک، آتشخانه را
Ghazal 2260مرهم کافور خلق پرده صد نشترستصندل این ناکسان گرده دردسرست
Ghazal 2261غباری بجا از زمین مانده استبخاری ز چرخ برین مانده است
Ghazal 2262زمین نقش پایی است بر آستانتفلک شیشه باری است از کاروانت
Ghazal 2263آیینه را سیاه کند با غبار بحثگو آسمان مکن به من خاکسار بحث
Ghazal 2264بر رخ ممکن بود پیوسته گرد احتیاجلازم این نشأه افتاده است درد احتیاج
Ghazal 2265چون گذارد خشت اول بر زمین معمار کجگر رساند بر فلک، باشد همان دیوار کج
Ghazal 2266نیست روی عرق آلود به گوهر محتاجنبود حسن خداداد به زیور محتاج
Ghazal 2267داغ ما نیست به دلسوزی یاران محتاجنبود آتش خورشید به دامان محتاج
Ghazal 2268نیست با دیده ظاهر دل روشن محتاجنبود خانه آیینه به روزن محتاج
Ghazal 2269نیست یک گوهر سیراب به اندازه موجچون گریبان بشکافد گل خمیازه موج؟
Ghazal 227از سر و سامان چه می پرسی من دیوانه را؟جوش می برداشت از جا سقف این میخانه را
Ghazal 2270به داغ عشق نباشد مرا جگر محتاجبه آفتاب ز خامی بود ثمر محتاج
Ghazal 2271تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟تا کی به گرد مار بگردی به بوی گنج؟
Ghazal 2272آن گنج خفی در دل ویرانه زند موجآن بحر درین گوهر یکدانه زند موج؟
Ghazal 2273دور کن از دل هوس در پیرهن اخگر مپیچبگسل از طول امل، چون مار در بستر مپیچ
Ghazal 2274بی شهادت زینهار از تیغ جانان سرمپیچتا نگردی لعل از خورشید تابان سرمپیچ
Ghazal 2275لب پیاله گزیدی سر از خمار مپیچگلی ز شاخ شکستی قدم زخار مپیچ
Ghazal 2276ماییم و خیال دهن یار و دگر هیچقانع شده با نقطه ز پرگار و دگر هیچ
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.