Saib Tabrizi: Safavid era
سر و بالای تو فریاد از لب جو میکشدآب را بر خاک از رفتار دلجو میکشد
Ghazal 2452از سر پر آرزو دل زردرویی می کشدعاقل از بالای جاهل زردرویی می کشد
Ghazal 2453آن رخ گلرنگ می باید زصهبا بشکفدسهل باشد غنچه گل بشکفد یا نشکفد
Ghazal 2454حسرت از منقار خونآلود بلبل میچکدپاکدامانی چون شبنم از رخ گل میچکد
Ghazal 2455نه همین از حرف دردآلود من خون می چکدکز نگاه حسرتم بیش از سخن خون می چکد
Ghazal 2456از سر خاک شهیدان سبزه گلگون میدمدچون نباشد لالهگون تیغی که از خون میدمد؟
Ghazal 2457شمع روشن شد چو اشک از دیده بینا فشاندخوشه ای برداشت هر کس دانه ای اینجا فشاند
Ghazal 2458دست چون عیسی زدنیا پاک می باید فشاندگرد ره در دامن افلاک می باید فشاند
Ghazal 2459عمر رفت و خار خارش در دل بیتاب ماندمشت خاشاکی درین ویرانه از سیلاب ماند
Ghazal 246در گذر ای آسمان از وادی آزار ماشیشه خود را مزن بر سنگ بی زنهار ما
Ghazal 2460هر که در زنجیر آن مشکین سلاسل ماند ماندعقده ای کز پیچ و تاب زلف در دل ماندماند
Ghazal 2461از حجاب عشق دل از وصل او نومید ماندروی مه ناشسته در سرچشمه خورشید ماند
Ghazal 2462عاقبت در سینه ام دل از تپیدن بازماندبس که پر زد درقفس این مرغ از پرواز ماند
Ghazal 2463مال رفت از دست و چشم خواجه در دنبال مانداز دو صد خرمن، تهی چشمی به این غربال ماند
Ghazal 2464از غبار خط دهان تنگ او پوشیده مانددیدنی نادیده و نادیدنی در دیده ماند
Ghazal 2465بدعت برگرد سرگشتن گر از پروانه مانددور گردیها زمعشوق از من دیوانه ماند
Ghazal 2466از هجوم اشک دل در چشم خونپالا نمانددر قفس از جوش گل از بهر بلبل جا نماند
Ghazal 2467از دیار مردمی دیار در عالم نماندآشنارویی به جز دیوار در عالم نماند
Ghazal 2468حیف کز آیینه رویان پاکدامانی نماندچشم شرم آلود و روی گوهرافشانی نماند
Ghazal 2469آبها آیینه سرو خرامان تواندبادها مشاطه زلف پریشان تواند
Ghazal 247از ته دل نیست در میخانه استغفار ماخوابها در پرده دارد دیده بیدار ما
Ghazal 2470اهل همت بحر را از خار و خس پل بسته اندگوشه دامان به دامان توکل بسته اند
Ghazal 2471خاکسارانی که همت بر تحمل بسته انددست رستم را به تدبیر تنزل بسته اند
Ghazal 2472از سر زانوی خود آیینه دارت داده اندبنگر این آیینه از بهر چه کارت داده اند
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.