Saib Tabrizi: Safavid era
دل هرکس که مقید به هوس می گرددعنکبوتی است که عاجز ز مگس می گردد
Ghazal 3281سر ارباب جدل خرج زبان میگرددرگ گردن چو قوی گشت سنان میگردد
Ghazal 3282راست آزرده کی از زخم زبان میگردد؟تیر کج باعث آرام نشان میگردد
Ghazal 3283دیدنت باعث سرسبزی جان میگرددپیر در سایه سرو تو جوان میگردد
Ghazal 3284آدمی پیر چو شد حرص جوان میگرددخواب در وقت سحرگاه گران میگردد
Ghazal 3285اشک دریادل ما گرد جهان میگرددآب از قوت سرچشمه روان میگردد
Ghazal 3286صبر در عشق ز دلها سفری می گرددکوه در راه طلب کبک دری می گردد
Ghazal 3287کوه در بادیه شوق کمر میبنددخاک چون آب روان بار سفر میبندد
Ghazal 3288غنچه باغ حیا سر به گریبان خنددگل بی شرم بود آن که پریشان خندد
Ghazal 3289دل سنگین ترا هر که به انصاف آردمی تواند به توجه پری از قاف آرد
Ghazal 329ز سیما می شود روشندلان را مهر و کین پیداکه در دل هر چه پوشیده است، گردد از جبین پیدا
Ghazal 3290کلفت از سینه می ناب برون می آردگرد ازین غمکده سیلاب برون می آرد
Ghazal 3291تیغ سیراب تو فیض دم عیسی داردخون اگر بر سر این آب شود جا دارد
Ghazal 3292چهره ات رنگ ز گلدسته مینا داردغنچه ات درس تبسم ز مسیحا دارد
Ghazal 3293دل آسوده طمع هر که ز دنیا داردزیر بال و پر خود بیضه عنقا دارد
Ghazal 3294می در آن لعل گهربار تماشا داردآب در گوهر شهوار تماشا دارد
Ghazal 3295عاشق از طعنه اغیار چه پروا دارد؟آتش از سرزنش خار چه پروا دارد؟
Ghazal 3296از ترشرویی ما خاک چه پروا دارد؟می اگر سرکه شود تاک چه پروا دارد؟
Ghazal 3297آه عشاق سیهروز اثرها داردشب این طایفه در پرده سحرها دارد
Ghazal 3298چشم پرکار تو در پرده بیانها دارددر تبسم لب جان بخش تو جانها دارد
Ghazal 3299مرهم زخم مرا شور محبت داردپنبه داغ مرا صحبت قیامت دارد
Ghazal 330سپند از مردم چشم است حسن عالم آرا راکه نیل چشم زخم از عنبر ساراست دریا را
Ghazal 3300سالک از منزل نزدیک شکایت داردشوق را سست کند ره چو نهایت دارد
Ghazal 3301شوق من سرکشی از زلف معنبر داردآتشم بال و پر از دامن محشر دارد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.