Ghazal 3368

خضر اگر چاشنی تیغ شهادت می کردز آب حیوان به لب خشک قناعت می کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3369

از خموشی دل روشن گهران آب خوردکوزه سر بسته چو گردید می ناب خورد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 337

نه بوی گل، نه رنگ لاله از جا می برد ما رابه گلشن لذت ترک تماشا می برد ما را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3370

چند دل خون خود از دوری احباب خورد؟کف خاکی چه قدر سیلی سیلاب خورد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3371

اوست عاقل که درین غمکده صهبا نخوردروی دست از قدح و پای ز مینا نخورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3372

جان ما تاب زهر زلف پریشان نخورددل ما آب ز هر چاه زنخدان نخورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3373

شعله شوق اگر در دل خارا گیردکعبه چون محمل لیلی ره صحرا گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3374

زاهد خشک ز میخانه چه لذت گیرد؟گل کاغذ ز بهاران چه طراوت گیرد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3375

هر که در وقت جوانی ره طاعت گیردخط پاکی ز عرق ریزی خجلت گیرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3376

اگر آن غنچه دهن مهر ز لب برگیردجگر تشنه خورشید به کوثر گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3377

چه تمتع ز لبش دیده حیران گیرد؟از نمکزار چه مقدار نمکدان گیرد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3378

کیست دست من آزاده ز یاران گیرد؟سرو را دست مگر ابر بهاران گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3379

تا دلی از کف ارباب وفا می گیردبارها فال ز دیوان حیا می گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 338

اگر غفلت نهان در سنگ خارا می‌کند ما راجوانمردست درد عشق، پیدا می‌کند ما را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3380

شد فنا هر که سر از تیغ شهادت وا زدتر نشد هر که دلیرانه بر این دریا زد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3381

قدم از صدق درین مرحله می باید زدمی لعل از قدح آبله می باید زد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3382

عشق اول به دل سوخته آدم زدمایه ور شد ز دل آدم و بر عالم زد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3383

قطره آن کس که پی آب به ظلمت می زدکاش خود را به دم تیغ شهادت می زد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3384

هرکه در دامن ارباب نظر دست نزدغوطه زد در دل دریا، به گهر دست نزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3385

آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان راکه چو یعقوب درین کار نظر می بازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3386

نیست ممکن دل آشفته به سر پردازدبید مجنون به سرانجام ثمر پردازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3387

عاشق محو به دلدار نمی پردازدبلبل مست به گلزار نمی پردازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3388

گوهر عکس لبش گر به شراب اندازدکله عیش، می از جوش حباب اندازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3389

باد اگر پرده ز رخساره یار اندازدلرزه بر دست نگارین بهار اندازد

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.