Saib Tabrizi: Safavid era
خضر اگر چاشنی تیغ شهادت می کردز آب حیوان به لب خشک قناعت می کرد
Ghazal 3369از خموشی دل روشن گهران آب خوردکوزه سر بسته چو گردید می ناب خورد
Ghazal 337نه بوی گل، نه رنگ لاله از جا می برد ما رابه گلشن لذت ترک تماشا می برد ما را
Ghazal 3370چند دل خون خود از دوری احباب خورد؟کف خاکی چه قدر سیلی سیلاب خورد؟
Ghazal 3371اوست عاقل که درین غمکده صهبا نخوردروی دست از قدح و پای ز مینا نخورد
Ghazal 3372جان ما تاب زهر زلف پریشان نخورددل ما آب ز هر چاه زنخدان نخورد
Ghazal 3373شعله شوق اگر در دل خارا گیردکعبه چون محمل لیلی ره صحرا گیرد
Ghazal 3374زاهد خشک ز میخانه چه لذت گیرد؟گل کاغذ ز بهاران چه طراوت گیرد؟
Ghazal 3375هر که در وقت جوانی ره طاعت گیردخط پاکی ز عرق ریزی خجلت گیرد
Ghazal 3376اگر آن غنچه دهن مهر ز لب برگیردجگر تشنه خورشید به کوثر گیرد
Ghazal 3377چه تمتع ز لبش دیده حیران گیرد؟از نمکزار چه مقدار نمکدان گیرد؟
Ghazal 3378کیست دست من آزاده ز یاران گیرد؟سرو را دست مگر ابر بهاران گیرد
Ghazal 3379تا دلی از کف ارباب وفا می گیردبارها فال ز دیوان حیا می گیرد
Ghazal 338اگر غفلت نهان در سنگ خارا میکند ما راجوانمردست درد عشق، پیدا میکند ما را
Ghazal 3380شد فنا هر که سر از تیغ شهادت وا زدتر نشد هر که دلیرانه بر این دریا زد
Ghazal 3381قدم از صدق درین مرحله می باید زدمی لعل از قدح آبله می باید زد
Ghazal 3382عشق اول به دل سوخته آدم زدمایه ور شد ز دل آدم و بر عالم زد
Ghazal 3383قطره آن کس که پی آب به ظلمت می زدکاش خود را به دم تیغ شهادت می زد
Ghazal 3384هرکه در دامن ارباب نظر دست نزدغوطه زد در دل دریا، به گهر دست نزد
Ghazal 3385آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان راکه چو یعقوب درین کار نظر می بازد
Ghazal 3386نیست ممکن دل آشفته به سر پردازدبید مجنون به سرانجام ثمر پردازد
Ghazal 3387عاشق محو به دلدار نمی پردازدبلبل مست به گلزار نمی پردازد
Ghazal 3388گوهر عکس لبش گر به شراب اندازدکله عیش، می از جوش حباب اندازد
Ghazal 3389باد اگر پرده ز رخساره یار اندازدلرزه بر دست نگارین بهار اندازد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.