Ghazal 3477

شوق من قاصد بیدرد کجا می داند؟آنقدر شوق تو دارم که خدا می داند!

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3478

دلش از گریه من رنگ نمی گرداندکوه را سیل گرانسنگ نمی گرداند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3479

خویش را گر ز خور و خواب توانی گذراندکشتی خود سبک از آب توانی گذراند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 348

که دارد این چنین سرگشته و بی تاب دریا را؟که نعلی هست در آتش ز هر گرداب دریا را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3480

نه زر و سیم و نه لعل و نه گهر خواهد مانددر بساط تو همین گرد سفر خواهد ماند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3481

حسرت عمر، مرا در دل افگار بماندرفت سیلاب به دریا و خس و خار بماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3482

چهره ات شمع فروزان شده را می ماندکاکلت دود پریشان شده را می ماند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3483

نه زر و سیم و نه باغ و نه دکان می ماندهرچه در راه خدا می دهی آن می ماند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3484

عارفانی که به تسلیم و رضا ساخته اندمردمک را سپر تیر قضا ساخته اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3485

در لب یار نهان عیش جهان ساخته اندباغ را در گره غنچه نهان ساخته اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3486

عاشقان زان لب شیرین به سخن ساخته اندبوشناسان به نسیمی ز چمن ساخته اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3487

محض حرف است که او را دهنی ساخته‌انددر میان نیست دهانی، سخنی ساخته‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3488

هر گروهی به دلیل دگر آویخته اندبوشناسان به نسیم سحر آویخته اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3489

عارفانی که ازین رشته سری یافته اندبی خبر گشته ز خود تا خبری یافته اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 349

اگر چه گریه سرشار من، تر کرد دریا راغنی بی منت نیسان ز گوهر کرد دریا را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3490

عاقلانی که ز زنجیر تو سر وا زده اندغافلانند که بر دولت خود پا زده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3491

تا به تعظیم نهال تو ز جا برجستندسروها یکقلم از پای دگر ننشستند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3492

دردمندان که به ناخن جگر خود خستندچشمه خویش به دریای بقا پیوستند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3493

بال پرواز خود آن مردم غافل بستندکه به زنار علایق کمر دل بستند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3494

کیستند اهل جهان، بی سر و سامانی چنددر ره سیل حوادث، ده ویرانی چند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3495

ما به ساقی و حریفان به شراب افتادندما به سرچشمه و یاران به سراب افتادند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3496

گر به شاهان جهان مسند عزت دادندگوشه ای هم به من از ملک قناعت دادند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3497

قسمتی در خور هرکس چو ز اول دادندبیقراری به من و خواب به مخمل دادند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3498

با لب تشنه جگر سر به سرابم دادندآتشم را ننشاندند و به آبم دادند

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.