Ghazal 3499

داروی بیهشی از جام صفاتم دادندسرمه خامشی از نقطه ذاتم دادند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 350

چه پروا از غبار خط مشکین است آن لب را؟می لعلی جواهر سرمه سازد ظلمت شب را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3500

قدرت حرف گرفتند و زبانم دادندپای رفتار شکستند و عنانم دادند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3501

بی سخن غنچه لبان مست مدامم کردندباده از شیشه سربسته به جامم کردند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3502

از لب خشک مهیا لب نانم کردندفارغ از نعمت الوان جهانم کردند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3503

غنچه هایی که درین سبز چمن خنده زدندای بسا زخم نمایان به دل زنده زدند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3504

سالکانی که قدم در ره جانانه زدندپشت پا بر فلک از همت مردانه زدند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3505

نغمه عشق به گوش من دیوانه زدنداین چه اکسیر بهارست بر این دانه زدند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3506

تا تو بی پرده شدی لاله رخان خوار شدندهمه گلهای چمن در پس دیوار شدند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3507

اهل معنی به سخن بلبل بستان خودندبه نظر آینه دار دل حیران خودند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3508

روشنائی که درین دایره صاحب دیدندهمه چون شبنم گل آینه خورشیدند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3509

به کمان پشت و به شمشیر دهن بخشیدندسینه گرم چو خورشید به من بخشیدند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 351

بزرگانی که مانع می شوند ارباب حاجت رابه چوب از آستان خویش می رانند دولت را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3510

نه همین اهل خرد آینه اسرارندکه ز خود بیخبران نیز خبرها دارند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3511

نه غم خار و نه اندیشه خارا دارندرهنوردان تو پیشانی صحرا دارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3512

همه از تاب کمر در خم ایمان دارندچه خرام است که این سرو نژادان دارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3513

عشرت روی زمین بی سر و پایان دارنددخل بی خرج اگر هست گدایان دارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3514

شیشه هایی که درستی ز شکستن دارندپشت بر کوه ز سنگینی دشمن دارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3515

گوشه گیران که ز ایام کناری دارندهمچو صیاد کمینگاه شکاری دارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3516

حال من از نظر یار نهان می دارندخبر مرگ ز بیمار نهان می دارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3517

بد درونان که به همواری ظاهر سمرندهمه چون آب تنک، پرده سنگ خطرند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3518

خاک شو تا ز بهارت به گل تر گیرندمرده شو تا به سر دست ترا بر گیرند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3519

مهر را سوختگان بوتهٔ خاری گیرندماه را زنده‌دلان شمع مزاری گیرند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 352

اگر از اهل ایمانی مهیا باش آفت راکه دندان می گزد پیوسته انگشت شهادت را

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.