Saib Tabrizi: Safavid era
باغ در بسته ما دیده پوشیده بودگل ناچیده ما دامن برچیده بود
Ghazal 3565لب لعل تو همان تلخ زبان است که بوددر نگین تو همان زهر نهان است که بود
Ghazal 3566دل خالی ز هوس خلوت جانانه بودشیشه چون شد تهی از باده پریخانه بود
Ghazal 3567شب که روی تو ز می در عرق افشانی بوددل سراسیمه تر از کشتی طوفانی بود
Ghazal 3568دل دیوانه من قابل زنجیر نبودورنه کوتاهی ازان زلف گرهگیر نبود
Ghazal 3569باشد ایمن ز زوال آن که کمالش نبودبی کمالی است کمالی که زوالش نبود
Ghazal 357ندارد در خور من باده ای گردون میناییمگر از خون دل لبریز سازم ساغر خود را
Ghazal 3570باد را راه در آن طره پیچان نبودشانه را دست بر آن زلف پریشان نبود
Ghazal 3571مکن از بخت شکایت که وبالش میبودپای طاووس اگر چون پر و بالش میبود
Ghazal 3572در خیالم اگر آن زلف پریشان میبودنفس سوختهام سنبل و ریحان میبود
Ghazal 3573نیست غیر از دل خود روزی مهمان وجودبازی نعمت الوان مخور از خوان وجود
Ghazal 3574می شود آب روان چون به رگ تاک رودصرفه آب در آن است که در خاک رود
Ghazal 3575یاد آن جلوه مستانه کی از دل برود؟این نه موجی است که از خاطر ساحل برود
Ghazal 3576هرکه پوشد نظر از کام به منزل بروددایم آواره بود هرکه پی دل برود
Ghazal 3577دل آگاه به هر شورشی از جا نرودآب گوهر بسر از جوشش دریا نرود
Ghazal 3578عارف از راه به سجاده تقوی نرودتیغ بر کف به سر منبر دعوی نرود
Ghazal 3579پند ناصح به جنون من افگار افزودشربت تلخ به بدخویی بیمار افزود
Ghazal 358سبک از حرف بی مغزان نسازم گوهر خود رانبازم همچو کوه از هر صدایی لنگر خود را
Ghazal 3580رفت در خلوت مینا گل و بلبل آسودبلبل از ناله فرو بست لب و گل آسود
Ghazal 3581جگر تشنه محال است که سیراب شودگر عقیق لب او در دهنم آب شود
Ghazal 3582از ملامت دل روشن گهران شاد شوددیو در شیشه این جمع پریزاد شود
Ghazal 3583طایری را که به دام تو گرفتار شوددانه در حوصله اش گوهر شهوار شود
Ghazal 3584گل رخسار تو هرجا که نمودار شودباغ بر شبنم گل بستر بیمار شود
Ghazal 3585کل به خون غوطه خورد جزو چو افگار شوددایه پرهیز کند طفل چو بیمار شود
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.