Saib Tabrizi: Safavid era
حسن آن روز که تشریف حیا می پوشیدعشق پیراهن یکرنگ وفا می پوشید
Ghazal 3652پنبه نبود که شد از سینه افگار سفیدچشم داغم شده از شوق نمکزار سفید
Ghazal 3653می خلد بیشتر از تیر به دل موی سفیدکار شمشیر دو دم می کند ابروی سفید
Ghazal 3654هرکه آسودگی از عالم امکان جویدثمر از بید و گل از خار مغیلان جوید
Ghazal 3655غیر کی پیش تو پیغام مرا می گوید؟غرض آلود کجا حرف بجا می گوید؟
Ghazal 3656دست اسباب بگیرید و به سیلاب دهیدبه دل جمع، دگر داد شکر خواب دهید
Ghazal 3657خوش بهاری است حریفان نظری بگشاییدبر دل از عالم ارواح دری بگشایید
Ghazal 3658خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو دادز سر گذشت و به دنبال این بلا افتاد
Ghazal 3659بر آن سرم که بشویم ز دیده نقش سوادچه فتنه ها که مرا زین شب سیاه نزاد!
Ghazal 366نسوزد دل به آه گرم من چرخ بد اختر راز دود تلخ پروا نیست چشم سخت مجمر را
Ghazal 3660ز چشم بد رخ خوب ترا گزند مبادسرود بزم تو جز نغمه سپند مباد
Ghazal 3661گل عذار تو از درد نیمرنگ مباد!به خنده تو ز تبخاله جای تنگ مباد!
Ghazal 3662به دور لعل تو یاقوت از آب و رنگ افتادز چشم جوهریان چون سفال و سنگ افتاد
Ghazal 3663ز روی خشت خم از جوش باده جام افتادبیار باده که طشت خرد ز بام افتاد
Ghazal 3664ز خنده بر جگر حشر داشت (حق) نمکبه فتنه جنبش مژگان او زبان می داد
Ghazal 3665من آن نیم که ز درد گران کنم فریادز سنگلاخ چو آب روان کنم فریاد
Ghazal 3666گذشت از نظرم یار سرگران فریادنظر نکرد به این چشم خونفشان فریاد
Ghazal 3667فروغ گوهر دل از سر زبان تابدصفای باغ ز رخسار باغبان تابد
Ghazal 3668مرا به هر مژه ای اشک بی اثر چسبدچو غرقه ای که به هر موجه خطر چسبد
Ghazal 3669به درد و داغ دل بیقرار می چسبدشرر به سوخته بی اختیار می چسبد
Ghazal 367لب یاقوت او تا داد از خط عرض لشکر راحصاری کرد در گرد یتیمی آب گوهر را
Ghazal 3670قبا ز شرم بر آن سیمتن نمی چسبدکه شمع را به بدن پیرهن نمی چسبد
Ghazal 3671نه موج از دل دریا کرانه میطلبدکه بهر محو شدن تازیانه میطلبد
Ghazal 3672شبی ستاره دولت به بام ما افتدکه از لب تو شرابی به جام ما افتد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.