Saib Tabrizi: Safavid era
اگر بهانه طفلان تمام می گرددبه بوسه هم لب لعل تو رام می گردد
Ghazal 3696ز باده چشم تو ظالم رحیم می گردداگر بخیل به مستی کریم می گردد
Ghazal 3697سری که در ره او بی کلاه می گرددفلک سوار چو خورشید و ماه می گردد
Ghazal 3698ز نوبهار کجا گل شکفته می گردد؟گل از ترانه بلبل شکفته می گردد
Ghazal 3699زمانه ساز به رنگ زمانه می گرددپرشکسته خس آشیانه می گردد
Ghazal 370بلند آوازه سازد شور عاشق عشق سرکش رابه فریاد آورد مشتی نمک دریای آتش را
Ghazal 3700ملال در دل بی مدعا نمی گرددز گرد، آب گهر بی صفا نمی گردد
Ghazal 3701ز می پرستی خود لاله برنمیگرددشب سیاه درونان سحر نمیگردد
Ghazal 3702دل رمیده ملول از سفر نمیگرددفتاد هرکه به این راه برنمیگردد
Ghazal 3703نصیب خلق زیاد از نعم نمی گرددز بحر، آب گهر بیش و کم نمی گردد
Ghazal 3704نمرده، عمر کسی جاودان نمیگرددخراب تا نشود این دکان نمیگردد
Ghazal 3705جهان حیات کسی را ضمان نمیگرددکه مصدر اثری در جهان نمیگردد
Ghazal 3706بغیر اشک که راه نگاه من بنددکه دیده قافله ای چشم راهزن بندد؟
Ghazal 3707ز شکوه گر لبم آن گلعذار میبنددکه ره به گریهٔ بیاختیار میبندد؟
Ghazal 3708زبان شِکوهٔ ما لعل یار میبنددلب پیاله دهان خمار میبندد
Ghazal 3709کسی که عیب ترا پیش چشم بنگاردببوس دیده او را که بر تو حق دارد
Ghazal 371ز خط عنبرین زیبد نقاب آن روی دلکش رابه از خاکستر خود نیست مرهم، داغ آتش را
Ghazal 3710ترا کسی که به گلگشت بوستان آردخط مسلمی باغ از خزان آرد
Ghazal 3711جز آن دهن که ازو خنده سر برون آردکه دیده پسته که از خود شکر برون آرد؟
Ghazal 3712چه غم ز خاطر ما دیدنی برون آرد؟چه خار از دل ما سوزنی برون آرد؟
Ghazal 3713فروغ ذره به چشم من آب می آردکه تاب شعشعه آفتاب می آرد؟
Ghazal 3714نظاره لب میگون خمار می آردگل عذار بتان خار خار می آرد
Ghazal 3715چه نکهت است که باد بهار می آرد؟که هوش می بدر از دل، قرار می آرد
Ghazal 3716کجا به حال مرا چاره ساز می آرد؟ز خویش هرکه مرا برده، باز می آرد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.