Saib Tabrizi: Safavid era
گلی که بلبل ما برگ عیش ازو داردهزار مرحله افزون به رنگ و بو دارد
Ghazal 374به مژگان خارخار از سینه می رویاند آتش رابه یاقوت لب از رخ رنگ می گرداند آتش را
Ghazal 3740کسی که دل به خیال تو در گرو داردبه هر نفس که برآرد حیات نو دارد
Ghazal 3741درین محیط چو غواص هرکه ته داردچو موج به که سر رشته را نگه دارد
Ghazal 3742شراب روز دل لاله را سیه داردازین سخن مگذر سرسری که ته دارد
Ghazal 3743خوشا کسی که ز عالم کناره ای داردبه روزنامه هستی نظاره ای دارد
Ghazal 3744شکفتگی ز می ناب تازگی داردنشاط در ره سیلاب تازگی دارد
Ghazal 3745صراحیی که دم صبح قلقلی داردچو بلبلی است که مد نظر گلی دارد
Ghazal 3746به سینه هرکه تمنای نوگلی داردز هر الف به نظر شاخ سنبلی دارد
Ghazal 3747خوش آن که از دو جهان گوشه غمی داردهمیشه سر به گریبان ماتمی دارد
Ghazal 3748چه باک حسن ز چشم پر آب می دارد؟که باده آتش از اشک کباب می دارد
Ghazal 3749چه باک دانه خال از گزند می دارد؟ز چشم زخم چه پروا سپند می دارد؟
Ghazal 375به ساغر احتیاجی نیست حسن نیم مستش راکه می جوشد می از پیمانه چشم می پرستش را
Ghazal 3750سیه دل از غم دنیا خطر نمی داردکه خون مرده غم نیشتر نمی دارد
Ghazal 3751فسرده دل نفس خونچکان نمی داردزمین شوره گل و ارغوان نمی دارد
Ghazal 3752درین بهار به گلزار رفتنی داردبه پای بوی گل از خود گذشتنی دارد
Ghazal 3753ز بیم خار خورد در لباس دایم خونچو گل کسی که درین باغ دامنی دارد
Ghazal 3754عذار نوخط دلدار دیدنی داردگلی که می رود از دست چیدنی دارد
Ghazal 3755قدم به چشم من خاکسار نگذاردز ناز پا به زمین آن نگار نگذارد
Ghazal 3756به گرد تربت روشندلان دلیر مگردکه ابر، سینه خورشید را نسازد سرد
Ghazal 3757چگونه جان ز تنم هجر سینه تاب برد؟من آن نیم که مرا در فراق خواب برد
Ghazal 3758بیاض گردن او دست من ز کار بردبیاض خوش قلم از دست اختیار برد
Ghazal 3759ز زیر تیغ تغافل شکیب من جان بردمرا به رنجش بیجا ز جای نتوان برد
Ghazal 376به عزم صید چین سازد چو زلف صیدبندش رارم آهو به استقبال می آید کمندش را
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.