Ghazal 3782

تلاش بیخبری با شعور نتوان کردسفر ز خود به پر و بال مور نتوان کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3783

تو را به یوسف مصر اشتباه نتوان کردقیاس آب روان را به چاه نتوان کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3784

مرا ز خویش کی آن غنچه لب جدا می کرد؟به حرف و صوت اگر شوقم اکتفا می کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3785

اگر وطن به مقام رضا توانی کردغبار حادثه را توتیا توانی کرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3786

اگر نشسته سفر چون نظر توانی کردز هفت پرده نیلی گذر توانی کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3787

به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کردتمام عمر چو خورشید خودنمایی کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3788

ز رفتن تو دل خاکسار رفت به گردبنای صبر و شکیب و قرار رفت به گرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3789

دل غریب مرا بوی گل بجا آوردکز آن بهار خبرهای آشنا آورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 379

چه خوش باشد در آغوش آورم سرو روانش راکنم شیرازه اوراق دل، موی میانش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3790

دم مسیح دل دردمند ما نخورداگر هلاک شود بازی دوا نخورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3791

ز عشق رشته جانی که پیچ و تاب نخوردز چشمه گهر شاهوار آب نخورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3792

دل شکسته من درد را دوا گیردنمک به دیده من رنگ توتیا گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3793

عنان آه چسان جسم ناتوان گیرد؟چگونه مشت خسی برق را عنان گیرد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3794

ز می مرا تب لرز خمار می‌گیردز صیقل آینه من غبار می‌گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3795

غزال چشم تو ره بر پلنگ می گیردحباب بحر تو باج از نهنگ می گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3796

ز یاد عیش مرا سینه زنگ می گیردز آب گوهرم آیینه زنگ می گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3797

ز ناقصان خرد من کمال می گیردز زنگ آینه من جمال می گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3798

ملال در دل آزاده جا نمی گیردزمین ساده ما نقش پا نمی گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3799

نه پشت پای بر اندیشه می توانم زدنه این درخت غم از ریشه می توانم زد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 380

به زلف عنبرین روبند خوبان جلوه گاهش رابه نوبت پاس می دارند گلها خار راهش را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3800

ز کاوش دلم آزار رنگ می بازدبه پای من چو رسد خار رنگ می بازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3801

به دور حسن تو با گلستان که پردازد؟به لاله و سمن و ارغون که پردازد؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3802

چو تیغ او به جبین چین جوهر اندازدبه نیم چشم زدن قحطی سر اندازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3803

بهار را چمنت مست رنگ و بو سازدنقاب را رخت آیینه دورو سازد

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.