Saib Tabrizi: Safavid era
به دنیای دنی بگذار جسم پای در گل راکه نتوان راست گردانیدن این دیوار مایل را
Ghazal 3870سبکروان ترا نقش پا نمی باشداثر ز پاک فروشان بجانمی باشد
Ghazal 3871خوشا کسی که ز خود باخبر نمی باشدکه آه بی اثران بی اثر نمی باشد
Ghazal 3872به ملک امن رضا شور وشر نمی باشدکه انقلاب در آب گهر نمی باشد
Ghazal 3873به زیر چرخ دل شادمان نمیباشدگل شکفته درین بوستان نمیباشد
Ghazal 3874کسی به ملک رضا خشمگین نمی باشددرین ریاض گل آتشین نمی باشد
Ghazal 3875ز کلک تازه من شعر تر نمی گسلدز شاخ سدره وطوبی ثمر نمی گسلد
Ghazal 3876دلم بجا زتماشای دلنوازآمدشکار وحشیی از دام جست وباز آمد
Ghazal 3877نه هرکه خواجه شود بنده پروری داندنه هرکه گردنی افراخت سروری داند
Ghazal 3878نه هر سخن نشناسی سخنوری داندنه هر سیاه دلی کیمیاگری داند
Ghazal 3879کریم اوست که خود را بخیل می داندعزیز اوست که خود را ذلیل می داند
Ghazal 388مهیا در دل تنگ است برگ عیش بلبل راز خود طرف کلاه غنچه بیرون آورد گل را
Ghazal 3880دلیل راه کج از مستقیم می داندحکیم نبض صحیح از سقیم می داند
Ghazal 3881قد تو سرو چمن را پیاده می داندرخ تو چهره گل را گشاده می داند
Ghazal 3882چنان که حسن ترا هیچ کس نمیداندز عشق حال مرا هیچ کس نمیداند
Ghazal 3883دهان تنگ تو هر خردهدان نمیداندکه غیب را به جز از غیبدان نمیداند
Ghazal 3884کجاست می که مرا شیرگیر گردانددماغ خشک مرا جوی شیر گرداند
Ghazal 3885کمند زلف تو خود را به آفتاب رساندتوان به چرخ سرخودزپیچ وتاب رساند
Ghazal 3886خط تو سلسله خود به مشک ناب رساندکمند زلف تو خود را به آفتاب رساند
Ghazal 3887مرا شکستگی پا به آن جناب رساندفتادگی سر شبنم به آفتاب رساند
Ghazal 3888ز حرف بر لب شیرین او اثرماندکه دیده نقش پی مور بر شکر ماند
Ghazal 3889به زیر چرخ مقوس که جاودان ماندکدام تیر شنیدی که در کمان ماند
Ghazal 389نکرد از ناله شبخیز با خود گرمخون گل رانشد روشن چراغ از شعله آواز بلبل را
Ghazal 3890اثر ز همت مستانه در شراب نماندفغان که در گهر شاهوارآب نماند
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.