Ghazal 3891

خزان رسید وگل افشانی بهار نماندبه دست بوسه فریب چمن نگار نماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3892

به زلف سنبل وخط بنفشه کی پیچممرا که ذوق پریشانی دماغ نماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3893

نه گل نه لاله درین خارزار می مانددویدنی به نسیم بهار می ماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3894

فلک به آبله خار دیده می‌ماندزمین به دامن در خون کشیده می‌ماند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3895

سخن غریب چو شد در وطن نمی ماندعزیز مصر به بیت الحزن نمی ماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3896

زخنده تو گره در دلی نمی ماندتو چون گشاده شوی مشکلی نمی ماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3897

موحدان که به لیل ونهار ساخته اندبه یاد زلف ورخ آن نگار ساخته اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3898

سبکروان به زمینی که پاگذاشته اندبنای خانه بدوشی بجا گذاشته اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3899

سبکروان ز خَمِ آسمان برآمده‌اندز راستی چو خدنگ از کمان برآمده‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 390

اگر آزاده ای بگذار اسباب تجمل راکه بی برگی به سامان می کند کار توکل را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3900

فسردگان که اسیر جهان اسبابندبه چشم زنده دلان نقش پرده خوابند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3901

سزد که خرده جان را کند نثار سپندکه یافت راه سخن در حریم یار سپند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3902

چه دیده است در آن آتشین عذار سپندکه بی ملاحظه جان را کند نثار سپند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3903

فسردگان که طلسم وجود نشکستندازین چه سود که چون کف به بحر پیوستند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3904

خوش آن کسان که دردل برآرزو بستندبه اشک تلخ ره لقمه بر گلو بستند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3905

سحر که چهره خورشید را به خون شستندگلیم بخت من از آب نیلگون شستند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3906

هزار نقش مخالف به کار ما کردندچها به آینه بی غبار ما کردند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3907

سبکروان که طلبکار یار می گردندغبار رهگذر انتظار می گردند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3908

اگر ز چهره داغم نقاب بردارندجهانیان نظر از آفتاب بردارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3909

کسان که جانب هم را نگه می دارنددر آفتاب قیامت پناه می دارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 391

به دنیا ساختم مشغول چشم روشن دل رابه این یک مشت گل مسدود کردم روزن دل را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3910

سمنبران که به لب آبدار چون گهرندبه چهره از جگر عاشقان برشته ترند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3911

به بحر چون صدف آنان که گوش هوش برندهزار عقد گهر با لب خموش برند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3912

سبکروان ز غم روزگار بیخبرندچو دامن فلک از زخم خار بیخبرند

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.