Saib Tabrizi: Safavid era
چو غنچه هر که درین گلستان گشاده شودمرا به خنده شادی دهان گشاده شود
Ghazal 398به وحدت می توان کردن سبک غم های عالم راکه تنهایی یکی سازد مصیبت های عالم را
Ghazal 3980شکوه بحر ز امواج آشکاره شودیکی هزار شود دل چو پاره پاره شود
Ghazal 3981به چشم شوخ رگ خواب تازیانه شودکه خاروخس چوبه آتش رسد زبانه شود
Ghazal 3982اسیر عشق تو دلتنگ از الم نشودحجاب خنده این کبک کوه غم نشود
Ghazal 3983ز وصل شوق دل داغدار کم نشودگرسنه چشمی دام از شکار کم نشود
Ghazal 3984خوش آن زمان که در آیی ز در شراب آلودز خواب نازگران همچو چشم خواب آلود
Ghazal 3985سواد شب دل شب زنده دار می خواهدزمین سوخته تخم شرار می خواهد
Ghazal 3986به درد هر که برآید دوا نمی خواهداگر ز پای درآید عصا نمی خواهد
Ghazal 3987دل رمیده ما بال وپرنمی خواهدز خود برون شده برگ سفر نمی خواهد
Ghazal 3988ز آفتاب اگر خلق چشم آب دهدز عارض تو نظر آب آفتاب دهد
Ghazal 3989چرا شراب به زاهد کسی به زور دهدبه دست بی بصر آیینه بلور دهد
Ghazal 399مکن بی بهره یارب از قبول دل بیانم رابه زهر چشم خوبان آب ده تیغ زبانم را
Ghazal 3990ستم به عهد تو از چرخ کس نشان ندهدکه چشم شوخ تو فرصت به آسمان ندهد
Ghazal 3991به صبر مشکل عالم تمام بگشایدکه این کلید به هر قفل راست می آید
Ghazal 3992مرا به میکده هر کس که راه بنمایددر بهشت به رویش خدای بگشاید
Ghazal 3993عرق چو بر رخت از گرمی شراب آیدشفق به ساغر زرین آفتاب آید
Ghazal 3994اگر کلام نه از آسمان فرود آیدچرا به هر سخنی خامه در سجود آید
Ghazal 3995اگر به پیرهن گل وگلاب باز آیدامید هست به جوی من آب باز آید
Ghazal 3996ز هر نوا دل عشاق کی به جوش آیدز عندلیب مگر نالهای به گوش آید
Ghazal 3997مرا تعجب از آن پُرحجاب میآیدکه در خیال چهسان بینقاب میآید
Ghazal 3998مرا تعجب از آن پُرحجاب میآیدکه در خیال چه سان بینقاب میآید
Ghazal 3999چنان که گل به سر شاخسار میآیدبه پای خود سر عاشق به دار میآید
Ghazal 400نظر کن در ترازو داری آن خورشید تابان رااگر در پله میزان ندیدی ماه کنعان را
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.