Saib Tabrizi: Safavid era
دل مرا نگه گرم یار می سازدستاره سوخته را این شرار می سازد
Ghazal 3805کسی که خرده خود صرف باده می سازدز زنگ آینه خویش ساده می سازد
Ghazal 3806ز آه من دل سنگین یار می لرزدز برق تیشه من کوهسار می لرزد
Ghazal 3807دل شکسته عاشق به آه می لرزدهمیشه بر علم خود سپاه می لرزد
Ghazal 3808ز شمع شهپر پروانه ها اگر سوزدمرا ز گرمی پرواز بال و پر سوزد
Ghazal 3809ز گرمی نگهت آب در گهر سوزدز خنده نمکینت دل شکر سوزد
Ghazal 381کنم نظاره چون بی پرده رخسار نکویش را؟که من پوشیده دارم از دل خود آرزویش را
Ghazal 3810نفس به سینه ام از اضطراب می سوزدچنان که تیر شهاب از شتاب می سوزد
Ghazal 3811نگه ز دیدن رخسار یار می سوزدنسیم صبح درین لاله زار می سوزد
Ghazal 3812مرا ز باده گلگون دماغ می سوزدچو لاله باده من در ایاغ می سوزد
Ghazal 3813به روی خوب تو هرکس ز خواب برخیزداگر ستاره بود آفتاب برخیزد
Ghazal 3814نگه ز دیده من اشکبار برخیزدنفس ز سینه من زخمدار برخیزد
Ghazal 3815بغیر خط که ز رخسار یار برخیزدکه دیده است ز آتش غبار برخیزد؟
Ghazal 3816چه غم ز سینه به یاد وصال برخیزد؟چه تشنگی به سراب از سفال برخیزد؟
Ghazal 3817ازین بساط کسی شادمانه برخیزدکه از سر دو جهان عارفانه برخیزد
Ghazal 3818ز جلوه تو چو سیلاب الامان خیزدز پیش راه تو چون گرد آسمان خیزد
Ghazal 3819به ناله ای ز دل ما چه درد می خیزد؟ز یک نسیم چه مقدار گرد می خیزد؟
Ghazal 382نگاه عجز باشد گر زبانی هست عاشق رابود زخم نمایان، گر دهانی هست عاشق را
Ghazal 3820همیشه از دل من آه سرد می خیزدازین خرابه شب و روز گرد می خیزد
Ghazal 3821به گریه کی ز دل من غبار می خیزد؟به آب چشم چه گل از مزار می خیزد؟
Ghazal 3822ز جوش نشأه ز مغزم بهار می خیزدز فیض اشک گلم از کنار می خیزد
Ghazal 3823به می غم از دل افگار برنمی خیزدبه آب از آینه زنگار برنمی خیزد
Ghazal 3824لبت ز خنده دندان نما گهر ریزدتبسم تو در آب گهر شکر ریزد
Ghazal 3825ز جلوه تو دل آسمان فرو ریزدگل ستاره چو برگ خزان فرو ریزد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.