Saib Tabrizi: Safavid era
تو آن نه ای که ره از خود بدر توانی بردنمرده از سر خود دردسر توانی برد
Ghazal 3761خوش آن که چون گل ازین باغ خنده رو گذردچو برق بر خس و خاشاک آرزو گذرد
Ghazal 3762فروغ روی تو چون از نقاب می گذردعرق ز پیرهن آفتا می گذرد
Ghazal 3763مرا به زخم زبان روزگار میگذردمدار آبله من به خار میگذرد
Ghazal 3764صباح مستی و شام خمار میگذردخوشی و ناخوشی روزگار میگذرد
Ghazal 3765ترا چه غم که شب ما دراز میگذرد؟که روزگار تو در خواب ناز میگذرد
Ghazal 3766ز خط صفا لب میگون یار پیدا کردبهار نشأه این باده را دوبالا کرد
Ghazal 3767همین نه چشم مرا روشن آن دلارا کردکه ذره ذره خاک مرا سویدا کرد
Ghazal 3768ز خط صفای دگر روی یار پیدا کردز داغ، حسن دگر لاله زار پیدا کرد
Ghazal 3769قدح به حوصله ما چه می تواند کرد؟سفینه با دل دریا چه می تواند کرد؟
Ghazal 377چمن پیرا اگر می دید روی چون بهارش رابه گلچینان هدر می کرد خون لاله زارش را
Ghazal 3770به اهل عشق نصیحت چه می تواند کرد؟نمک به شور قیامت چه می تواند کرد؟
Ghazal 3771حساب زخم دل ما که می تواند کرد؟شمار موجه دریا که می تواند کرد؟
Ghazal 3772سبکروی که ز سرپا نمی تواند کردسفر چو قطره به دریا نمی تواند کرد
Ghazal 3773وصال با من خونین جگر چه خواهد کرد؟به تلخکامی دریا شکر چه خواهد کرد؟
Ghazal 3774دمید صبح، هوای شراب باید کردسری برون ز گریبان خواب باید کرد
Ghazal 3775رسید موسم گل ترک کار باید کردنظاره گل روی بهار باید کرد
Ghazal 3776ز بس که سنگ ملامت فلک به کارم کردنهفته در جگر سنگ چون شرارم کرد
Ghazal 3777ز خویشتن سفری اختیار خواهم کرددل پیاده خود را سوار خواهم کرد
Ghazal 3778نمی توان ز کرم منع باده خواران کردبه دست بسته سبو هرچه داشت احسان کرد
Ghazal 3779شکوفه مغز شعور مرا پریشان کردفروغ لاله سر توبه را چراغان کرد
Ghazal 378ز دست یکدگر شکرلبان گیرند سنگش راز شیرینی به حلوا احتیاجی نیست جنگش را
Ghazal 3780نظر بر آن رخ چون آفتاب نتوان کردبه یک نگاه دل خویش آب نتوان کرد
Ghazal 3781علاج غم به می خوشگوار نتوان کردبه آب، آینه را بی غبار نتوان کرد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.