صباح مستی و شام خمار می‌گذردخوشی و ناخوشی روزگار می‌گذرد

اگر ز شش جهت آیینه پیش رو دارمز هفت پرده چشمم غبار می‌گذرد

بیا که جوش گل بوسه است روی ترامرو که عمر چو باد بهار می‌گذرد

هر آنچه از پسر ناخلف رود به پدرز اهل عصر بر این روزگار می‌گذرد

همیشه روی تو یک پیرهن عرق داردکه آب گوهر بر یک قرار می‌گذرد

به دامن افق آن صبح شوربختم منکه عمر خنده من در خمار می‌گذرد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. به غیر خامه دریانژاد من صائبکه از سر گهر شاهوار می‌گذرد؟

Hər səhər məstlik edər, yarım olar sonra xumar,Yaxşı, ya pis ola, axır keçəcəkdir rüzgar.

Hər tərəfdən düzəsən dövrənə sən ayinəni,Nə kədər yol tapacaq qəlbinə, bil ki, nə qubar.

Gəl ki, gül fəslidi, güllərlə öpüş, qol-boyun ol,Getmə, ömrüm baharı, bilmərik, ha ötsə bahar.

Tellərin dərdini çəksən, dilinə alma onu,Qəlbinin sirlərinə vaqif olar onda nigar.

Açılan dan yerinə bənzəsə də taleyimiz,Yenə də hər günün öz qayğısı, öz həsrəti var.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ümmanın gövhəri, Saib, qələmindən tökülür,Belə bir söz buludu, söylə, cahan harda tapar.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern