Saib Tabrizi: Safavid era
دل آگاه ز تن فکر رهایی دارداز رفیقی که گران است جدایی دارد
Ghazal 3325پاس اندوه دل تنگ نگه می داردشیشه ما طرف سنگ نگه می دارد
Ghazal 3326نه همین فکر مرا روز به من نگذاردکه به خوابم گل شب بوی سخن نگذارد
Ghazal 3327دل و دین و خرد و هوش مرا صهبا بردحاصل عمر من این سیل گران یکجا برد
Ghazal 3328سرو را شیوه رفتار تو از جا ببردکبک را با همه شوخی روش از پا ببرد
Ghazal 3329دل محال است ز ما عشوه دنیا ببردیوسف آن نیست که فرمان زلیخا ببرد
Ghazal 333چه می آری به گردش هر نفس آن چشم شهلا را؟محرک نیست حاجت، گرد سر گردیدن ما را
Ghazal 3330هر که آیینه به روشنگر ساغر ببردرخی افروخته چون مهر به محشر ببرد
Ghazal 3331صائب این بار به صد دست نگه خواهم داشتدل مجروح اگر جان ز عتابش ببرد
Ghazal 3332هر که چون غنچه سر خود به گریبان نبردوقت رفتن ز گلستان لب خندان نبرد
Ghazal 3333جان کس از دیدن آن سیب زنخدان نبرداین ترنجی است که بر هر که خورد جان نبرد
Ghazal 3334از سری جوی سعادت که ز دولت گذردتن به خواری دهد از افسر عزت گذرد
Ghazal 3335زخم عشاق محال است ز خنجر گذردچه خیال است که مخمور ز ساغر گذرد؟
Ghazal 3336چه عجب تیر خدنگ تو گر از دل گذرد؟راهرو گرم چو گردید ز منزل گذرد
Ghazal 3337هر کجا قصه آن طره و کاکل گذردموج آشفتگی از دامن سنبل گذرد
Ghazal 3338کلفت از مردم آزاده شتابان گذردهمچو سیلاب که بر خانه بدوشان گذرد
Ghazal 3339روز و شب بر من مهجور به تلخی گذردعید و نوروز به رنجور به تلخی گذرد
Ghazal 334نمی گردد کف بی مغز مانع سیر دریا راسفیدی جامه احرام باشد دیده ما را
Ghazal 3340پای بر چرخ نهد هرکه ز سر میگذردرشته چون بیگره افتد ز گهر میگذرد
Ghazal 3341روزگار طرب و نوبت غم می گذردماتم و سور جهان زود ز هم می گذرد
Ghazal 3342از میان تیغ برآور که زمان میگذردوقت پیرایش گلزار جهان میگذرد
Ghazal 3343کعبه از کوی تو لبیکزنان میگذردزمزم از خاک درت اشکفشان میگذرد
Ghazal 3344غنچه راز مرا آه به ناخن وا کردخنده چاک، گریبان مرا رسوا کرد
Ghazal 3345دولت از دیده بیدار طلب باید کردگریه چون شمع نهان در دل شب باید کرد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.