Ghazal 4459

پروای خط مشکین آن دلرباندارداندیشه از سیاهی آب بقا ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 446

کسوفی هست دایم آفتاب زندگانی راسیاهی لازم افتاده است آب زندگانی را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4460

پروای شکوه من آن سیمتن ندارددردش مباد هر چند درد سخن ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4461

سودای عشق ما را بی نام وبی نشان کرداز ما چه می توان بردباماچه می توان کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4462

دل را به زلف پرچین تسخیر می توان کرداین شیر را به مویی زنجیر می توان کرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4463

هر چند ره در آن زلف پیدا نمی توان کردقطع امید ازان زلف قطعا نمی توان کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4464

خالت ز خط مشکین دست دگر برآوردحرصش شود دوبالا موری که پر برآورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4465

خوش آن که خواب راحت برخودحرام سازدپیش از تمامی عمر خودرا تمام سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4466

از ترک گفتگو دل با معنی آشنا شدمهر خموشی من جام جهان نما شد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4467

از حلقه‌های آن زلف، دل صاحبِ نظر شداین مرغِ چشم‌بسته از دام دیده‌ور شد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4468

در زلف ناامیدی روی امید باشدصبح امید یعقوب چشم سفید باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4469

چون آفتاب هر کس روشن ضمیر باشدذرات عالم اورا فرمان پذیرباشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 447

غنیمت دان درین وحشت سرا خلوت گزینی راکه از پوشیدن چشم است عینک دوربینی را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4470

دولت چو نیست باقی بر باد رفته باشدخوابی که از خیال است از یاد رفته باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4471

تن را اگر گذاری در عشق ما چه باشدگراستخوان نگیری باز از هما چه باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4472

گر بی طلب رسد رزق ما را عجب نباشدمهمان نخوانده آیدهرجاطلب نباشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4473

سر چون گران شد از می دستارگو نباشددر بحر گوهر از کف آثار گو نباشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4474

کی از ستاره برمن سنگ ستم نیامداز کهکشان به فرقم تیغ دو دم نیامد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4475

از عشق یار نوخط دل زود می گشایدفصل بهاراز دل زنگار می زداید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4476

از روی نو خط یار هر جا سخن برآیدگرد از بهار خیزد دود از چمن برآید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4477

چون رنگ می زمینا بیرون دوید بایدنه پرده فلک از هم دریدباید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4478

آن چشم اگرچه خود را بیمار می‌نمایدغافل مشو ز مکرش عیّار می‌نماید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4479

سفر گزین که سخن در وطن غریب نگرددشکسته پای وطن را سخن غریب نگردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 448

زر و سیم جهان در پرده دارد عمر کاهی رابه قدر فلس باشد خار زیر پوست ماهی را

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.