Saib Tabrizi: Safavid era
به خط ازان رخ چون برگ لاله ام قانعز صاف باده به درد پیاله ام قانع
Ghazal 5136منم به نکهت خشکی ز بوستان قانعز وصل گل به خس و خار آشیان قانع
Ghazal 5137مشو به دیدن خشک از سمنبران قانعمشو ز خوان سلیمان به استخوان قانع
Ghazal 5138دل مست حیرت و سر پرشور درسماعموسی به خواب بیخودی وطور درسماع
Ghazal 5139دل چون شود جدا ز سر زلف یار جمع؟کز رشته می شود گهر شاهوار جمع
Ghazal 514تلخیِ عالمِ ناساز شراب است مراتریِ بدگهران عالمِ آب است مرا
Ghazal 5140این سرشک آتشین کز دیده می بارد چراغتخم مهری در دل پروانه می کارد چراغ
Ghazal 5141شعله ور گردد ز شور عشق آواز چراغاز پرپروانه باشد پرده ساز چراغ
Ghazal 5142هر سرایی را که باشد از دل روشن چراغمیجهد شبهای تار از دیده روزن چراغ
Ghazal 5143دل چه باشد تا کسی از دلستان دارد دریغ؟عاشق از معشوق هیهات است جان دارد دریغ
Ghazal 5144جان چرا عاشق ازان گل پیرهن دارد دریغ؟کس چرا آب روان را از چمن دارد دریغ
Ghazal 5145به که نطق خویش از اهل زمان دارم دریغنغمه داودی از آهن دلان دارم دریغ
Ghazal 5146عالم بالا ندارد فیض از پاکان دریغقطره خود را ندارد از صدف نیسان دریغ
Ghazal 5147می کند از مهربانی حفظ طفل نوسوارآن که می دارد عنان اختیار از من دریغ
Ghazal 5148سخن عشق مدار از دل افگار دریغکه ندارند چراغ از سر بیمار دریغ
Ghazal 5149چنان که بلبل مسکین بود خزان درباغز یار و دوست جدا مانده ام چنان درباغ
Ghazal 515هر نفس تازه گلی زیبِ کنارست مرادایم از جوشِ سخن، جوشِ بهارست مرا
Ghazal 5150شده است هرسو برتنم فتیله داغکه خانه زاد بود عشق را وسیله داغ
Ghazal 5151دمید صبح و نگشتیم آشنای چراغشبی به روز نکردیم زیر پای چراغ
Ghazal 5152به فکر دل نفتادی به هیچ باب دریغبه گنج راه نبردی درین خراب دریغ
Ghazal 5153چندان که بهارست و خزان است درین باغچشم و دل شبنم نگران است درین باغ
Ghazal 5154نیست بر آیینه دُردیکشان گرد خلافمیتوان چون جام می دیدن ته دلهای صاف
Ghazal 5155صد گره در دل ز بحر تلخرو دارد صدفگریه ها از آب گوهر درگلو دارد صدف
Ghazal 5156نیست غمگین گوهرم ازتنگی جا در صدفمی کند ازآبداری سیر دریا در صدف
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.