Saib Tabrizi: Safavid era
در روز حشر سایه کوه گناه منگردید از آفتاب قیامت پناه من
Ghazal 6401گمراه شد ز غفلت من رهنمای منگردید میل چشم عصاکش عصای من
Ghazal 6402آرد به وجد سوختگان را نوای منمردافکن است باده مردآزمای من
Ghazal 6403شد خشک از گشودن لب آبروی منآخر چو غنچه جام تهی شد سبوی من
Ghazal 6404نازکترست از رگ جان گفتگوی منباریک شد محیط چو آمد به جوی من
Ghazal 6405زین گریه ها که هست گره در گلوی منپیدا شود دو زخم نمایان به روی من
Ghazal 6406هر شبنمی است دیده بینا درین چمنزنهار ناشمرده منه پا درین چمن
Ghazal 6407گریان ز کوی او دل ما می رود برونزین باغ، آب رو به قفا می رود برون
Ghazal 6408از تن خجل ز شرم گنه رفت جان برونچون ناوک کجی که رود از کمان برون
Ghazal 6409هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟دلهای باصفا شنود بوی پیرهن
Ghazal 641ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیستکه سنگ، بار نگردد به دل فلاخن را
Ghazal 6410افشان خال بر رخ آن دلربا ببیندر روز اگر ستاره ندیدی بیا ببین
Ghazal 6411در انتهای کار خود از ابتدا ببینزان پیشتر که خاک شوی زیر پا ببین
Ghazal 6412آن چشم مست و غمزه هشیار را ببیندر عین خواب، دولت بیدار را ببین
Ghazal 6413ما از صفای سینه بی کینه بر زمینمالیده ایم چهره آیینه بر زمین
Ghazal 6414بی درد مشکل است سخن گفتن این چنینرنگین شود سخن ز جگر سفتن این چنین
Ghazal 6415با درد بود صاف دل ساغر مستاننخوت نفروشد به خزف گوهر مستان
Ghazal 6416صاف است به گردون دل بی کینه مستانزنگار نگیرد به خود آیینه مستان
Ghazal 6417تا از خودی خود نبریدند عزیزانچون نی به مقامی نرسیدند عزیزان
Ghazal 6418حیرت زدگان را نشود خواب پریشاندر ساغر گوهر نشود آب پریشان
Ghazal 6419سیلاب حواس است نظرهای پریشانتخم نگرانی است خبرهای پریشان
Ghazal 642ز هوش برد چنان حیرت تو گلشن راکه سبز کرد خموشی زبان سوسن را
Ghazal 6420از ریگ توان روغن بادام گرفتننتوان ز خسیسان جهان کام گرفتن
Ghazal 6421گر محو ز خاطر شود اندیشه مردنممکن بود از دل غم صدساله ستردن
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.