Saib Tabrizi: Safavid era
حضور می طلبی سینه را مصفا کنگهر پرست تو گنجینه را مصفا کن
Ghazal 6336بپوش چشم ز وضع جهان و عشرت کنببند در به رخ کاینات و وحدت کن
Ghazal 6337دمید صبح، سر از خواب بیخودی برکنز اشک گرم می آتشین به ساغر کن
Ghazal 6338ترا که گفت وطن زیر چراغ اخضر کن؟درین محیط پر از خون چو نوح لنگر کن
Ghazal 6339کرم به ابر سبکدست همچو عمان کنتمام روی زمین را رهین احسان کن
Ghazal 634لبت به خون جگر شسته روی مرجان راخط تو ساخته خس پوش، آب حیوان را
Ghazal 6340قدم ز خویش برون نه فلک سواری کنبکش به جیب سر خود کلاهداری کن
Ghazal 6341به رنگ سرو درین باغ زندگانی کنبریز بار ز خود، ترک شادمانی کن
Ghazal 6342به هر چه رنگ کنی می شود سفید آخربه جز سیاهی دل موی را خضاب مکن
Ghazal 6343ز باده توبه در ایام نوبهار مکنبه اختیار، پشیمانی اختیار مکن
Ghazal 6344هوای جام صبوح و می شبانه مکندل چو کعبه خود را شرابخانه مکن
Ghazal 6345صبا برون نرود از غبار خاطر منفزون ز برگ درخت است بار خاطر من
Ghazal 6346زمین به لرزه درآید ز دل تپیدن منشود سپهر زمین گیر از آرمیدن من
Ghazal 6347به تن علاقه ندارد روان ساده منبرنده است چو تیغ آب ایستاده من
Ghazal 6348اگر به سوخته جانی رسد شراره منامید هست که روشن شود ستاره من
Ghazal 6349ز جوش نشأه به تنگ آمده است شیشه منز زور باده به سنگ آمده است شیشه من
Ghazal 635ببین به دور لبش خط عنبرافشان راکه چون شراب برون داده راز پنهان را
Ghazal 6350هلاک جلوه برق است آشیانه منبغل چو موج گشاید به سیل خانه من
Ghazal 6351شده است در همه عالم سمر غریبی مندویده است به هر رهگذر غریبی من
Ghazal 6352رحیم شد دل دشمن ز ناتوانی منحصار آهن من گشت شیشه جانی من
Ghazal 6353کسی که می نهد از حد خود قدم بیرونکبوتری است که می آید از حرم بیرون
Ghazal 6354ز تن شکفته رود جان صادقان بیرونکه تیر راست جهد صاف از کمان بیرون
Ghazal 6355لب ترا خط سبز آمد از کمین بیرونچه زهر بود که آمد ازین نگین بیرون
Ghazal 6356غم حریص ز دینار می شود افزونز گنج پیچ و خم مار می شود افزون
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.