Saib Tabrizi: Safavid era
به آه گرم ز خود پاک می توان رفتنازین کمند به افلاک می توان رفتن
Ghazal 6314سخن ز مهر و وفا با تو بی وفا گفتنبود به گوش گران حرف بی صدا گفتن
Ghazal 6315به درد و داغ توان گشت کامیاب سخنبه قدر گریه و آه است آب و تاب سخن
Ghazal 6316گشوده است در فیض رخنه دیواربه باغبان چه ضرورست دردسر دادن؟
Ghazal 6317خوش است مشق قناعت ز بوریا کردنبه خواب، مخمل بی درد را رها کردن
Ghazal 6318ز دور تا بتوان سیر گلستان کردنبه شاخ گل ز ادب نیست آشیان کردن
Ghazal 6319گرفتم این که نظر باز می توان کردنبه بال چشم چه پرواز می توان کردن؟
Ghazal 632احاطه کرد خط آن آفتاب تابان راگرفت خیل پری در میان سلیمان را
Ghazal 6320ز عشق صبر تمنا نمی توان کردنقرار در دل دریا نمی توان کردن
Ghazal 6321خجل ز کوشش تدبیر بایدم بودناسیر پنجه تقدیر بایدم بودن
Ghazal 6322مرا که دست به خواب است وقت گل چیدنچه دل گشایدم از گرد باغ گردیدن؟
Ghazal 6323زکات صحت جسم است خسته پرسیدننگاهبانی عمرست پیش پا دیدن
Ghazal 6324خوش است فصل بهاران شراب نوشیدنبه روی سبزه و گل همچو آب غلطیدن
Ghazal 6325ز سینه غم به می ناب می توان چیدنگل نشاط ازین آب می توان چیدن
Ghazal 6326مباش درصدد بی شمار خندیدنکه صبح باخت نفس از دوبار خندیدن
Ghazal 6327مکن تعجب اگر شد چراغ ما روشنچراغ زنده دلان را کند خدا روشن
Ghazal 6328چنان که سرمه سواد نظر کند روشنمرا نظاره خط چشم تر کند روشن
Ghazal 6329ز نور شمع چه مقدار جا شود روشن؟خوش آن چراغ کز او هر سرا شود روشن
Ghazal 633بهار شد که ببندند در گلستان راشکوفه پنبه شود گوش باغبانان را
Ghazal 6330مرا ز لاله چراغ نظر شود روشنز قرب سوخته جانان شرر شود روشن
Ghazal 6331رواق چرخ شد از شمع کلک من روشنکه دیده است ز یک شمع نه لگن روشن؟
Ghazal 6332نظر به زلف و خط آن بهشت سیما کنشکسته قلم صنع را تماشا کن
Ghazal 6333به آب و گل چه فرو رفته ای نظر وا کنازین خرابه چو سیلاب رو به دریا کن
Ghazal 6334شکوه عشق جهانگیر را تماشا کندلی ز سنگ کن این شیر را تماشا کن
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.