Ghazal 6226

سر بی مغز را از باده گلرنگ خالی کندل خود را مصفا از شراب لایزالی کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6227

برای کام دنیا دامن دل بر میان مشکنپر و بال هما را در هوای استخوان مشکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6228

نیابد ره به بزمش گر دل پر اضطراب مننخواهد ماند در بیرون در بوی کباب من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6229

به خاموشی بدل شد نغمه های دلفریب منبه چشم سرمه دار آمد نوای عندلیب من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 623

نمی توان ز سخن ساختن خموش مراکه چون صدف ز دهان است رزق گوش مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6230

نبندد دشمن آتش زبان طرف از گزند منبه فریاد آورد دریای آتش را سپند من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6231

سبک جولانتر از برق است حسن لاله زار منبه یک خمیازه گل می شود آخر بهار من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6232

به یک خمیازه گل طی شد ایام بهار منبه یک شبنم نشست از جوش خون لاله زار من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6233

نشد کم در حریم وصل یک مو پیچ و تاب از مننمی آید به روی بستر بیگانه خواب از من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6234

ز بی عشقی بهار زندگی دامن کشید از منوگرنه همچو نخل طور آتش می چکید از من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6235

نشان از بی وجودی نیست در روی زمین از منز گمنامی چه خونها در جگر دارد نگین از من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6236

به هم پیوسته از بس در حریم سینه داغ منتماشایی ندارد رنگ از گلگشت باغ من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6237

نبالد بر خود از شهرت دل نازک خیال منز انگشت اشارت بیش می کاهد هلال من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6238

گهی در بحر سرگردان و گاهی در سرابم منز خشک و تر چو موج از خوش عنانی در عذابم من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6239

ندارد جوهر افشای غم، تیغ زبان مننمک بر چشم سوزن می زند زخم نهان من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 624

کنند تازه خطان مشکسود داغ مراشراب کهنه دهد تازگی دماغ مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6240

نه امروزست گرم از داغ سودای تو نان مننمک پرورده عشق است مغز استخوان من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6241

ز بس دامن کشد در خون مردم نازنین منز دامنگیری او جوی خون شد آستین من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6242

ز آه من ندارد هیچ پروا کج کلاه منز شوخی می کند چون زلف خود بازی به آه من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6243

اگر اشک پشیمانی نگردد عذرخواه منبپوشد چشمه خورشید را گرد گناه من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6244

به خون غلطد چمن از ناله دردآشنای منقفس پر گل شود از بلبل رنگین نوای من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6245

دل نشکسته نتوان برد از ارض و سما بیروننمی آید مسلم دانه ای زین آسیا بیرون

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6246

به جز خالش که خط عنبرین فام آورد بیرونکدامین دانه را دیدی ز خود دام آورد بیرون؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6247

ز بزم وصل ذوق انتظارم می کشد بیرونز پای گل به صحرا خارخارم می کشد بیرون

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.