Saib Tabrizi: Safavid era
ز خامشی دل روشن شود سیاه مراسیاه خیمه لیلی است دود آه مرا
Ghazal 6270پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندنهست بر صورت دیوار گلاب افشاندن
Ghazal 6271نرسد هیچ کمالی به سخن سنجیدنکه سخن را صله ای نیست به از فهمیدن
Ghazal 6272بی بصیرت چه گل از غیب تواند چیدن؟پای خوابیده چه در خواب تواند دیدن؟
Ghazal 6273سرد شد دست و دعا صبح به یک خندیدنروح را گرم کند خنده به دل دزدیدن
Ghazal 6274پرده عیب جهان است نظر پوشیدنگل بی خار شود خار ز دامن چیدن
Ghazal 6275من و دزدیده در آن چاک گریبان دیدنجلوه یوسفی از رخنه زندان دیدن
Ghazal 6276نیست ممکن ز سخن سیر توان گردیدنیا ازین زمزمه دلگیر توان گردیدن
Ghazal 6277کار دریاست ز هر موج خطر خندیدنرو نکردن ترش از تلخ، شکر خندیدن
Ghazal 6278چند چون مردم کوتاه نظر خندیدن؟در شبستان فنا همچو شرر خندیدن
Ghazal 6279خون پامال بود شبنم گلزار وطندهن گرگ بود رخنه دیوار وطن
Ghazal 628نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مراکه پیچ و تاب به زنجیرها کشیده مرا
Ghazal 6280خاک ره باش و تماشای تن آسانی کنخاطر مور به دست آر و سلیمانی کن
Ghazal 6281روی از خلق نگردانده به حق روی مکنیک جهت تا نشوی روی به آن سوی مکن
Ghazal 6282عاشق سلسله زلف گرهگیرم منروزگاری است که دیوانه زنجیرم من
Ghazal 6283لب به نیسان نگشاید صدف دیده منلنگر بحر بود گوهر سنجیده من
Ghazal 6284می کند آن که علاج دل بیچاره منکاش می داشت خبر از دل آواره من
Ghazal 6285غنچه از باده نگردد گل خمیازه منچشم مخمور بود رشته شیرازه من
Ghazal 6286دلنشین است ز بس گوشه غمخانه منمی رود رو به قفا سیل ز ویرانه من
Ghazal 6287گو مکن سایه کسی بر سر دیوانه منپرده چشم غزال است سیه خانه من
Ghazal 6288غم دنیا نبود در دل دیوانه مندیو را راه نباشد به پریخانه من
Ghazal 6289نیست امروز ز مژگان گهرافشانی منگریه شسته است به طفلی خط پیشانی من
Ghazal 629به خاک و خون نکشد خصمیِ زمانه مراکه تیرِ کج گذرد راست از نشانه مرا
Ghazal 6290من که بیخود شدم از می، چه کند ساز به من؟در چنین وقت کجا می رسد آواز به من؟
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.